Απο την μία rolex για κίτσους και απο την άλλη φράπες μπροστά σε πατινιασμένα no date...
Ας προσπαθήσουν οι ρομαντικά ορκισμένοι βινταζιέρηδες να καταλάβουν ότι ο πουλμούρης με το "βραχιόλι" του πουλάει μούρη κι ο ψαγμένος ψαγμενιά.
Κι η rolex πουλάει τα βραχιολάκια της και στους 2 εξίσου καλά.
Τι ζητάει λοιπόν ο κίτσος-ο πουλμούρης κλπ που δεν συμμερίζεται την τρέλα μας για τα ρολόγια?
Ζητάει λοιπόν ένα ρολόι που να το φοράει στην δουλειά, στην παραλία, με σορτσάκι, με κουστούμι, αξιόπιστο, ανθεκτικό, αναγνωρίσιμο, ούτε πολύ γυαλιστερό, ούτε πολύ underground, ούτε πολύ μικρό, ούτε ενοχλητικά μεγάλο και παχύ, με μπρασελέ γιατί τα λουράκια δεν είναι και για πολλά, με μεταπωλητική αξία γιατί ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή, με δυνατό σέρβις και αντιπροσωπεία, με ένα μύθο απο πίσω και βαρύ όνομα για να καμαρώνει ο γιός-εγγονός που θα το κληρονομήσει.
Η rolex είναι σχεδόν μονόδρομος και εκεί θα καταλήξει η πλειονότητα.
Όσοι δεν βγαίνουν οικονομικά θα πάνε στην Ω και όσοι δεν μπορούν ούτε εκεί θα μπούν στην Seiko.
Γι' αυτό και οι 3 αυτοί έχουν κυριαρχήσει στην αγορά.
Που το μεμπτό και που το κατακριτέο σε όλα αυτά?