Ωραία ερώτηση.
Κατ'αρχάς δεν το είχα εκτιμήσει όσο έπρεπε.
Σήμερα ένα απλό και ελαφρύ ρολόι με τεχνολογία και κατασκευαστική ποιότητα GS δεν θα έφευγε από τα χέρια μου.
Δεύτερον, το dial ήταν 'δύσκολο', θυμάμαι τη μέρα που το πήρα είχε δύο μοντέλα, το καφέ dial αλλά και το σαμπανί/ασημί dial.
Διάλεξα το πρώτο.
Λίγους μήνες μετά με βασάνιζε η σκέψη πως θα έπρεπε να είχα πάρει το άλλο.
Τρίτον, το δοκίμασα το ρολόι με λουριά, και δεν του πήγαινε σχεδόν τίποτε.
Όμως αυτο σαν σκέψη και κίνηση δεν είναι σωστό.
Αυτά τα κομμάτια, σχεδιαστικά, είναι μόνο για μπρασελέ.
Ήμουν σε φάση που εξερευνούσα, μάθαινα, και φυσικά φλίπαρα ανελέητα.
Το ασταμάτητο φλιπάρισμα σου δίνει εμπειρίες.
Εμπειρίες που δεν μπορούν να σου δώσουν απλές δοκιμές, οι οποίες δεν έχουν τη διάρκεια της όποιας ιδιοκτησίας.
Όμως με το γρήγορο και απερίσκεπτο φλιπάρισμα χάνεις οικονομικά, συν το ότι δεν ζυγίζεις σωστά την αξία (όχι οικονομική, αλλά στον καρπό σου) ενός κομματιού σε βάθος χρόνου.
Τό'βαλα λοιπόν αγγελία σε τοπική σελίδα αγγελιών, στη Σιγκαπούρη.
Αυτά τότε δεν τα προτιμούσε κανείς, τώρα έχουν αρχίσει τα GS και έχουν ακόμη πιό δυνατό όνομα στην αγορά.
Μετά από 2-3 εβδομάδες με παίρνει ένας τλφ., μου λέει το θέλω.
Συναντιόμαστε σε ένα μικρό εμπορικό κέντρο, κοντά στο σπίτι που έμενα.
Κοντά στα 60 ο τύπος, με τσιγάρο στο στόμα.
Το βλέπει, μου λέει "πώς και δεν το έχει ήδη πάρει κάποιος; είμαι συλλέκτης, το θέλω!" (η τιμή ήταν καλή)
Βγάζει να με πληρώσει σε δολλάρια Brunei.
Του λέω "τί είναι αυτά;"
Μου λέει "...την ίδια αξία έχουν με δολλάρια Σιγκαπούρης, απλά πρέπει να πας να τα αλλάξεις, δεν έχεις πρόβλημα..."
Είμασταν εκεί σ'ένα Starbucks, πάω στον υπάλληλο και του λέω "αυτά είναι ΟΚ;"
Ναι, μου λέει, απλά δεν μπορείς πουθενά να πληρώσεις με αυτά, μπορείς όμως να τα αλλάξεις.
Κάνω τη συναλλαγή και φεύγω.
Μήνες μετά, βολτάρω σε μικρό συνοικιακό εμπορικό κέντρο της Σιγκαπούρης, είχα πάει να βρω έναν χονδρέμπορο που είχε Γερμανικά ψαλίδια (για κουρεία) και λεπιδες ξυρίσματος BIC.
Kάτι μικρά μαγαζιά local style, όχι οι φανταχτερές μπουτίκ της Orchard Road.
Πάω και στους από πάνω ορόφους, έτσι για βόλτα.
Πετυχαίνω 2-3 μικρά μαγαζιά με παλιά ρολόγια, πιό πολύ παρακμή κι όχι κάτι το ιδιαίτερο.
Σ'ένα από αυτά, κοιτώ μέσα, και τί βλέπω;
Τον ξεδοντιάρη τύπο με το τσιγάρο στο στόμα, που του είχα πουλήσει το GS...
Ήταν κοράκι-dealer ο κύριος...
Και για να απαντήσω και στην άλλη ερώτηση - όχι δεν είναι Hi Beat 36000.
Είναι Spring Drive.
Τότε που το πήρα είχε άλλα, και Hi Beat 36000, κανονικά έπρεπε να προτιμήσω ένα από αυτά.
Ανάμεσα σε μοντέλο Spring Drive και Hi Beat 36000 διαλέγεις συνήθως καλύτερα το δεύτερο...
