Στην πρώτη επαφή, η χημεία μεταξυ αγοραστη-πωλητη παίζει ρόλο, αν όχι αποφασιστικό, αλλά έχει δυναμική...Ασφαλείς συνταγές ομως δεν υπαρχουν καθώς ειναι και θέμα συντυχιας και συγχρονισμού πολλών παραμέτρων, όπως η ιδιοσυγκρασία του πωλητή..
Μπορεί να τον κερδίσεις με το ανεπιτήδευτο χαμόγελο σου και το αφοπλιστικο στήσιμο/παρουσιαστικό σου ή το αντίθετο, να τον ξενερώσεις με την πιο απλή -ειλικρινη- σου ερώτηση..
Άλλοι έχουν την ικανότητα το παπιτζιλικι, τον αέρα κλπ να το προσφέρουν στον άλλον με τέτοιο καταφερτζιδικο τρόπο και να έχουν επιτυχίες...
Συνεπώς ο πωλητής έχει το αποκλειστικό και αναφαιρετο δικαίωμα σε ποιον θα πουλήσει, εχει-δεν έχει ο τελευταίος το πακέτο..
...Αυτό ισχύει παντού, απλά στα περιορισμένης κυκλοφορίας αγαθά, το φαινομενο/συμπεριφορά αυτή αναδεικνύεται στον μέγιστο βαθμό..
Προσωπικά έχω δει πωλητή για ασήμαντης αξίας αγαθό να μην το διαθέτει -με αστειες προφάσεις- στον αγοραστή έτσι για να τον πικάρει/εκνευρισει ένεκα της συμπεριφοράς του.
Ξέρω άτομο που μια χαρά τα κατάφερε και πήρε από AD του εξωτερικού ο,τι ρολεξ ζήτησε (sub, pepsi, κ.α.) χωρίς συστάσεις, γλειψιματα ή άλλα πονηρά μηχανευματα, γιατί απλά "το χει"...