...εγώ πάντως, πήγα με το ποδήλατο προς το βουνό, στις 16.15, και στην αρχή της ανηφόρας, προς Αττική οδό----μπλόκο.
Περιπολικό, 2 αστυνόμοι, και
- " Απαγορεύεται ! "
-Ρε μάστορα, στο βουνό πάω. Με το ποδήλατο, και μόνος.
-" Απαγορεύεται ! "
- Ε τότε, θα κάνω εδώ.
Πήγαινα τον ένα δρόμο κάτω, και ξαναγύρναγα. 1 χιλ, πάνω, 1 κάτω.
Με βαρέθηκαν να πηγαινοέρχομαι, κάποια στιγμή, τους λυπήθηκα, σταματάγανε ΟΛΟΥΣ, γερους, νέους, παιδάκια, ποδηλατα, παρέες.
Στα αυτοκίνητα, ζητάγανε και χαρτιά. Εγώ ποδήλατο, κράνος, γάντια, σακκίδιο, αντιανεμικό, σόρτς, δεν μου ζήτησαν τίποτα.
Τους είπα να πάω για καφέδες, λένε "Ευχαριστούμε, έχουμε απ' όλα", μετά από 2 ώρες, μου λέει ο ένας.
-Ακόμα εδώ, πάνω -κάτω ?
-Τι να κάνω. Πρέπει να κάνω 20 χιλιόμετρα. Την άλλη φορά, θα πάω ποδαράτο, από το μονοπάτι, και αν με δείς, γράψε μου.
-Εμας, εδώ μας είπαν να σταματάμε.
Και είναι κάτι τύποι με καφέδες με μπύρες και κορίτσια με λουστρίνια, και μας λένε ότι πάνε για ............άσκηση.
Εκανα πάνω - κάτω, έγραφα χιλιόμετρα, αλλά, βρήκα και φίλους, να σταματήματα, να κουβεντούλες, είχανε πάει στο μονοπάτι, και γυρίσανε.
-Εκεί, είναι όλοι ξάπλα στα χορτάρια, και κάνουνε πικ-νίκ.
Αρα, και που κόψανε το βουνό, πολλοί πήγανε, από το πλάϊ. Τόσο μυαλό.
Πανε ρε από το μονοπάτι αν έχεις τα @@, αλλά μην κάτσεις 5 μέτρα από τον δρόμο για πικ-νίκ. Πανε απάν' στα κατσίκια. Μπορείς με τα λουστρίνια ?
Ε, 18.30, γύρισα σπίτι. Αυριο πάλι.
