Παιδια ολοι θα θελαμε να τα βουταμε και να τα κανουμε οτι γουσταρουμε.Απλα οι περισσοτεροι φοβουνται η μαλλον λυπουνται λογο "πιθανης ζημιας".Ας μην κρυβομαστε,αν εχεις λεφτα και δεν σε πολυνοιαζει μπορεις να τα κανεις οτι θελεις.Αλλα αν καποιος εχει κανει θυσιες για να παρει ενα ακριβο ρολοι,τοτε τον δικαιολογω απολυτα αν δεν θελει να το βουταει.απο την αλλη ευχαριστιεμαι να βλεπω αυτους που τα κανουν οτι γουσταρουν
Πιο πολύ θα έλεγα ότι προσέχουμε τα πράγματα την πρώτη περίοδο που τα αγοράζουμε και τα θεωρούμε σημαντικά! Μετά με την πάροδο του χρόνου μειώνεται η χρησιμότητα που αυτά μας αποδίδουν -ίσως και λόγω συνήθειας- και τα συμπεριφερόμαστε με πιο άκομψο τρόπο! Πχ θυμάμαι όταν αγόρασα νέο κινητό, στην αρχή το άφηνα πάνω στο τραπέζι με θρησκευτική ευλάβεια...τώρα το πετάω και από τα 2 μέτρα άμα τύχει!
Φυσικά και για τα ρολόγια ισχύει το ίδιο, αλλά με αρκετά μεγαλύτερη περίοδο προσαρμογής! Δηλαδή, εννοείται τα προσέχω, αλλά δεν τα γυαλίζω 10 φορές τη μέρα όπως στην αρχή και δεν τα κοιτάζω 321417823165404345325 φορές τη μέρα, όχι για να δω την ώρα, αλλά για να τα θαυμάσω!
Εν τέλει, όλα υπόκεινται στο πού ο καθένας δίνει μεγαλύτερη χρησιμότητα! Δηλαδή εγώ σαφώς δίνω περισσότερο στα ρολόγια μου από ότι στα κινητά μου, οπότε και τα κινητά τρώνε το περισσότερο ξύλο! Σε κάποιον άλλον μπορεί να συμβαίνει το αντίστροφο κοκ
