Πολύς λόγος και ιδιαίτερη μνεία γίνεται για το φινίρισμα των GS και ειδικά για το γυάλισμα των μερών τους.
Η "εμμονή" των Ιαπώνων με αυτό, έχει τις απαρχές της με την έλευση του σχεδιαστή Taro Tanaka, o οποίος κλήθηκε να δώσει μια καινούργια σχεδιαστική ταυτότητα στην φίρμα. Αυτή που ο ίδιος αποκάλεσε " The Grammar of Design". Αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της φιλοσοφίας ήταν τα όσο το δυνατόν πιο καλογυαλισμένα συγκεκριμένα μέρη στο ρολόι.
Η ίδια η GS το ονομάζει "zaratsu" polishing , όμως η λέξη όσο Ιαπωνική κι αν ακούγεται, έχει τις ρίζες της αλλού:
Την δεκαετία του '50, η Σεικο προμηθεύτηκε για τις ανάγκες του εργοστασίου Hayashi Seiki, νέες μηχανές γυαλισματος από την Γερμανία. Αυτές οι μηχανές, "GEBRR. SALLAZ", ήταν η έμπνευση για το όνομα της τεχνικής (Sallaz στα γερμανικά προφέρεται σαν ζαρατς).
Η διαφορά αυτών των μηχανών σε σχέση με άλλες, είναι ότι σε αυτές το γυάλισμα γίνεται με την μπροστινή επιφάνεια του δίσκου γυαλισματος και όχι με την πλαϊνή, επιτρέποντας έτσι την επίτευξη μεγαλύτερης ομοιομορφίας στο αποτέλεσμα.
Και επειδή είναι μια διαδικασία που δεν συγχωρεί λάθη, οι τεχνίτες που επιλέγονται να δουλέψουν στον τομέα αυτό πρέπει τουλάχιστον να έχουν περάσει τριετή εκπαίδευση και να αξιολογηθούν κατάλληλα, προτού πιάσουν στα χέρια τους κάσα ή εξάρτημα που προορίζεται για ρολόι παραγωγής.
( απόδοση από άρθρο στο timeandtidewatches.com)
