Δε γνώριζα τίποτα από όλα αυτά!
Οπότε κατά μία έννοια είναι κολπακι το λεμόνι
Στην κουζίνα, υπάρχουν πολλαααααααααα κόλπα.
Εξαρτάται από το τι κάνεις, τι τύπο "κουζίνας" δουλεύεις, ( Ανατολική , Κινέζικη, Γαλλική, κλπ ), πόση εμπειρία εχεις.
Το ίδιο "υλικό", πχ ψάρι, κρέας, ρύζι, φασόλια, μπορείς να το διαχειριστείς διαφορετικά, ανάλογα με το τι επιδιώκεις. Κύριο πιάτο, συμπληρωματικό, καθαρό το υλικό, ή με διάφορα παράπλευρα.
Η δική μου αρχή, είναι καθαρές γεύσεις της πρώτης ύλης, και αυτός είναι ο λόγος, που δεν επιλέγω τις μεθοδεύσεις γνωστού τηλεοπτικού αστέρα, που βάζει μέσα, ότι βρεί. Μονο αυτός δεν μπαίνει.
Αυτές οι πρακτικές, ακολουθούνται όταν θέλουμε να καλύψουμε αδυναμίες ποιότητας της πρώτης ύλης, και ναι μεν είναι τύπος κουζίνας, πχ κάτι παντελώς ανατολικά, που λόγω έλλειψης ψυγείων και λόγω καιρού, ζέστη-υγρασία, οι πρώτες ύλες σάπιζαν και ο μόνος τρόπος να μην "απωλεστούν", ήταν να τα πλακώνουμε σε μπαχάρια ( συντηρητικά ).
Αλλά, γιατί να φάω πχ πεπερ στέϊκ που θέλω πυροσβεστήρα από το κάψιμο ? Νοιώθω την γεύση του κρέατος ? Την υφή του ? Οχι.
Αρα, και σάπιο να είναι ( ........μμμμ, πολύ μαλακό το κρέας !

), που θα το καταλάβω.
