Δεν ασπάζομαι τη ανωτέρω γνώμη.
Να αιτιολογήσω.
Οταν, αρχίζεις και μαθαίνεις πράγματα για την ωρολογοποιια, το μυαλό αλλάζει καταστάσεις και αντιλήψεις. Δεν βλέπεις πλέον τα πράγματα, όπως τα έβλεπες οταν δεν ήξερες τίποτα,σε επηρεάζουν, θέλοντας και μη και άλλοι παράγοντες πλέον.
Εχοντας δοκιμάσει τα 3 πιο διάσημα μοντέλα της ρολεξ, πότε δεν με έκανε κάτι να αμφιβάλω για την απόλυτη ποιότητα τούς, την υπέροχη κατασκευή τούς και τη διαχρονικοτητα τούς. Αυτο. Τιποτα άλλο.
Μετα από άπειρες δοκιμάσει.ες,δεν διστάζω να πω ότι υπάρχουν άπειρα και απείρως καλύτερα ρολόγια.
Οταν όμως, μαθαίνεις για ρολόγια και έχεις άποψη πλέον,προσωπικά εμένα σαν Αλέξανδρος με ενοχλούσε ότι όταν βλέπουν ένα ρολεξ στο καρπό μού και σκέφτονται ηλιθια σαφώς....ααααα αυτός έχει λεφτά.
Δεν με ενοχλεί καθόλου όμως, όταν φορούσα π.χ το JLC μου και κάνεις δεν μου έλεγε κουβέντα, λες και κοίταζαν ένα γκρίζο τοπίο.
Δεν υπάρχει άνθρωπος εν ζωή,που να λέει χεστηκα για την ιστορία του moonwatch και να το εννοεί. Τουλαχιστον έτσι νιώθω.
Είναι τρομερά ευαναγνωστος χρονογράφος,όμορφος,συμμετρικος, αλλά όλοι μας.ξεχναμε ότι είναι ένας αγωνιστικός χρονογράφος...
Το σύνολο του ρολογιού αλλάζει το σκεπτικό μας .
Οταν μαθαίνεις, η εμφάνιση ενός αντικειμένου, έρχεται πλέον σε δεύτερο ρόλο.
Στάλθηκε από το SM-S908B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk