LangeΗ εταιρεία έχει λίγες μπουτίκ σε όλο τον κόσμο αλλά το προσωπικό είναι πάντα εξυπηρετικότατο.
Δύσκολο να πάρεις ρολόι από αυτούς, λέμε τώρα αν και εφ'όσον, μιας και βαράνε φουλ λιανική με το πολύ μονοψήφιο νούμερο έκπτωσης (%).
Λογικό βέβαια, μιας και είναι πρεσβευτές της μάρκας.
Έχω dealer στο Hong Kong (Emperor Watches, IFC) που κάνει κανονική έκπτωση.
Πας και το βλέπεις το ρολόι στη μπουτίκ, και το παραγγέλνεις στον dealer σου.
Οι dealers βέβαια που έχουν Patek, δεν έχουν Lange. Νόμος και συνθήκη.
Η μία εταιρεία δεν θέλει να συνυπάρχει με την άλλη σε ένα showroom.
Ξεκινάμε με το Lange 1.
Έχοντας δοκιμάσει σχεδόν όλα τα μοντέλα της εταιρείας, και με την επιπρόσθετη εμπειρία της ιδιοκτησίας (λεπτομέρειες σε άλλο νήμα), έχω να πω ότι το ανανεωμένο Lange 1 είναι από τα πιό απλά και ταυτόχρονα ισορροπημένα ρολόγια που μπορεί να βρει κανείς. Μεγάλη ημερομηνία, εξαιρετική ποιότητα κατασκευής, λεπτό όσο πρέπει, όχι εξεζητημένο (με πολλά complications δηλαδή κλπ.), λογικό σε τιμή (για το επίπεδο ποιότητας που συζητούμε), και ένα ρολόι που πραγματικά κάθεται υπέροχα στο χέρι.
Πάμε σε κάτι πιό σύνθετο, και αυτόματο. Το Langematic.
Ικανό, ακριβό (καθ'ότι διηνεκές), μικρά τα γράμματα στα sub-dials (η κάσα δεν είναι μεγάλη), συνεπώς μέτριο legibility.
Κάποια χρόνια μετά από αυτό η εταιρεία έβγαλε το Saxonia Annual που έχει πολύ καλύτερο legibility.
Συνεχίζουμε με το δεύτερο iteration του Datograph.
Εδώ το ρολόι είναι πιό χοντρό ως κάσα, αλλά βέβαια το Dato πάντα θα επιβάλλει (σε όποια περίσταση, μήκος και πλάτος) ένα σεβασμό που όμοιός του δεν υπάρχει. Είναι ο μηχανισμός και κυρίως η αρχιτεκτονική αυτού, που δίκαια έχουν φέρει το μοντέλο αυτό να θεωρείται milestone στην ιστορία της ωρολογοποιίας. Βέβαια όταν κανείς φτάσει και αποκτήσει κάτι τέτοιο, θα έλεγα (από προσωπική εμπειρία) πως τέτοια ρολόγια είναι για τα μουσεία, κι όχι για τον καρπό μας.
Το γυρίζεις, το θαυμάζεις. Το ξαναγυρίζεις από πίσω, το ξαναθαυμάζεις.
Ε, και; Τί έγινε μ'αυτό;
Δεν σε κάνουν καλύτερο ως άνθρωπο αυτά τα πράγματα.
Η ουσία είναι αλλού, και τα μπράβο είναι σε αυτούς που έφτιαξαν αυτό το κομψοτέχνημα - όχι σε αυτόν που το φορά.
Και πάμε σε ένα ρολόι που -κατ'εμέ- έχει κάτι το πολύ διαφορετικό επάνω του.
Μέσα στα τελευταία 12-13 χρόνια που έβαλα εκατοντάδες χιλιάδες air miles, που έζησα σε 3 διαφορετικές χώρες (μετά από συνολικά 8 διεθνείς μετακομίσεις) και δοκίμασα του κόσμου τα ασύλληπτα ρολόγια, τούτο 'δω είναι το ένα και μοναδικό ρολόι που μόλις το είδα και το έπιασα στα χέρια μου, πάγωσα. Έμεινα κόκκαλο, και ακόμη θυμάμαι εκείνη τη στιγμή.
Είναι το Lange 1815 Rattrapante platinum. Βγαίνει σε ροζ χρυσό και πλατίνα, διηνεκές και χρονογράφος μαζί. Η παρουσία που επιβάλλει αυτό το κομμάτι είναι ασύλληπτη όταν το έχεις μπροστά σου. Έχω δει και πιάσει ΡΡ 5270, 3970, αλλά εδώ έμεινε η καρδιά μου. Τρεις-τέσσερις μέρες από τότε που το είδα, το πήρε κάποιος (?) Μου είπαν μετά από τη μπουτίκ πως ήταν αυτός που έχει την L'Occitane αντιπροσωπεία στην Ινδονησία, είναι λέει συλλέκτης κι έχει περί τα 40 κομμάτια Lange.
Έτσι είναι αυτά. Όπως είχα εγώ κάποτε 100 και 120 ξυράφια συν καμμιά 80-αριά πινέλα ξυρίσματος, έχει αυτός τα ALS. Στο γραφείο που συνεργάζομαι τώρα, ο ιδιοκτήτης (89 ετών) έχει αρκετούς φίλους πλοικτήτες. Μου λέει μιά μέρα, "...
ξέρεις, μιλώ με κάποιον που έχει καμμιά 60-αριά βαπόρια, αλλά δεν θυμάται πόσα ακριβώς είναι..." Ούτε κι εγώ θυμόμουν πόσα ξυράφια, πινέλα και σαπούνια είχα. Το ίδιο είναι, απλά είναι διαφορετική η τάξη μεγέθους. Αυτό λοιπόν που δεν αλλάζει είναι ο αποπροσανατολισμός που συμβαίνει σε κάποιον ο οποίος μπαίνει σε ένα loop και χάνει τη μπάλα. Αυτό έχει σημασία. Και η επιτυχία είναι να βγεις από το loop, σώος και αβλαβής.
Έχω δοκιμάσει επίσης όλα τα λοιπά βαριά κομμάτια, λ.χ. το Terraluna που έχω εδώ, όπως και το Zeitwerk. Κάθε χρόνο μετά την παρουσάιση των νέων references, μας έστελνε η μπουτίκ της Lange πρόσκληση, καθ'ότι τα νέα κομμάτια τα γυρίζουν σε όλες τις μπουτίκ ανά τον κόσμο. Τα περισσότερα ήταν demo pieces, λίγα χωρίς movement. Αλλά είχες καθαρή εικόνα του πώς κάθεται το κομμάτι.
Το Terraluna είναι χοντρό, πολύ χοντρό κομμάτι, αλλά το συνηθίζεις. Βέβαια είναι σε άλλο επίπεδο, δηλαδή τα complications που έχει επάνω είναι για ...ίδρυμα (πες το Ευγενίδειο για παράδειγμα), όχι για τον καρπό μας. Αλλά η εμπειρία είναι που μετρά. Οι εμπειρίες είναι ανεκτίμητες, για να τις αποκτήσει κανείς όμως πρέπει να κινείται, να ταξιδεύει, να ψάχνεται - με ό,τι και αν ασχολείται.
Αν αγόραζα ξανά Lange, ποιό ίσως να έπαιρνα;
Σε καθημερινό, πρακτικό επίπεδο, ένα Lange 1 είναι ένα ρολόι που σου δίνει πολλά.
Στη σφαίρα του 'ζω στην Ελβετία και το επάγγελμά μου είναι CEO της τάδε εταιρείας', ίσως ένα 1815 Rattrapante.
