Έχω φωτό από διάφορες ρολογότσαρκες που ασταμάτητα έκανα παλαιότερα.
Υποθέτω πως τούτο δω είναι το πιό ταιριαστό νήμα για να τις ποστάρω, αν όχι μετακινούμε τα posts (ό,τι είναι το πιό σωστό).
Το θέμα είναι να γράψω 1-2 κουβέντες μαζί με τις φωτό, ίσως τα όποια insights υπάρχουν να βοηθήσουν διάφορα μέλη.
Ξεκινάμε λοιπόν.
IWC:Είχα ένα κομμάτι της εταιρείας κάποια στιγμή, πολύ ωραίο (παρουσίαση σύντομα στο άλλο νήμα).
Βέβαια εδώ τώρα αν με ρωτήσετε, τα αισθήματα είναι ανάμικτα.
Συνολικά η συγκεκριμένη εταιρεία δεν μου λέει πολλά (βαριά κουβέντα αλλά πρέπει να την δει κανείς αυστηρά κάτω από το πρίσμα από το οποίο λέγεται).
Καλά ρολόγια, δεν λέω, αλλά στα χρήματα που κοστίζουν, με την μεταπωλητική αξία που φέρουν, με το επίπεδο και ποιότητα του service που προσφέρεται από την εταιρεία, και γενικά σε σύγκριση με άλλες εταιρείες ιδίου ή ανωτέρου ονόματος/επιπέδου, νομίζω πως υπάρχουν περιθώρια για βελτίωση.
Ξεκινάμε με το Portofino.
Αυτό είναι ένα πολύ ωραίο σχετικά λεπτό ρολόι, dressy, για γραφείο, με χρήσιμα complications πάνω - αλλά βρε παιδί μου δεν είναι ένα κομμάτι που θα σε απογειώσει, και κάνει και τόσα χρήματα. Δηλαδή θέλω να πω, ωραίο το φινίρισμα και λοιπά αλλά δεν ξεχωρίζει σε κάτι.
Όταν έχεις το κασέρι στο χέρι, κι είσαι έτοιμος να πας να το δώσεις, υπάρχουν όχι δύο αλλά εκατόν δύο καλύτερα (σε μηχανή, σε μεταπωλητική αξία, κ.ο.κ.) ρολόγια, οπότε σαν ρολόι ναι είναι πολύ ωραίο αλλά μετά τί σου μένει είναι το θέμα...
Στο να κοιτάμε και να δοκιμάζουμε, στο να συζητούμε, όλα καλά είναι, στην πράξη όμως, εκεί που ο καθένας ψηφίζει με την τσέπη του, εκεί αλλάζει το τροπάριο.
^^Τα ίδια και με το Portugieser Yacht Master.
Υπάρχουν φυσικά μοντέλα στη γκάμα της εταιρείας που ξεχωρίζουν, κυρίως τεχνικά, από θέμα μηχανισμού.
Για παράδειγμα, ο διηνεκής χρονογράφος (perpetual calendar chrono) του Kurt Klauss στο Da Vinci.
Aναφέρομαι στην τετράγωνη κάσα, στο προηγούμενο μοντέλο δηλαδή.
Επίσης, αξιοσημείωτο είναι το 'απλό' διηνεκές, φερ'ειπείν το Portugieser perpetual που εδώ δοκίμασα σε λευκό χρυσό.
Το ίδιο ρολόι (north & south hemisphere παρακαλώ στο 12 o'clock sub-dial) το είχε φίλος συλλέκτης στο εξωτερικό, αλλά ήταν από τα πρώτα που πούλησε όταν άρχισε να μπαίνει σε ΑΡ, ΡΡ, κλπ.
Τον Πορτογάλο σε κίτρινο χρυσό τον βρήκα κάποια στιγμή μπροστά μου, pre-owned (αν και η παρακάτω φωτό είναι από επίσκεψη σε μπουτίκ IWC).
Ρολογάρα (αν κάτσεις και ζυγίσεις το μηχανισμό που φέρει), όμως για να μιλάμε σε πρακτικό επίπεδο το ρολόι αυτό το παίρνεις και το παντρεύεσαι. Αυτό να σκέπτεστε πάντα. Δεν είναι Rolex, ΑΡ ή ΡΡ που βγαίνεις έξω, το κουνάς ψηλά και ο κόσμος τρέχει. Είναι ρολόι που για να το διώξεις, αν θες να το διώξεις, εσύ θα ψήσεις τον άλλο να το πάρει. Σαν ρολόι είναι πολύ ωραίο, αν και σχετικά παχύ, αλλά τον ρόλο του τον παίζει καλύτερα ως ένα κομμάτι από μία μικρή ή μεγάλη συλλογή - αυτό είναι το ρεζουμέ.
Ο διηνεκής μηχανισμός μπορεί να είναι one-button setting, αν όμως κάνεις το λάθος και το πας μπροστά, πρέπει να πάει στην IWC για σετάρισμα (ή να περιμένεις τα χρόνια στο calendar να περάσουν...) Δηλαδή, θέλω να πω, δεν είναι όλα τόσο απλά και εύκολα. Συν φυσικά τα παράπονα πολλών ιδιοκτητών για λάθη και καθυστερήσεις που έχουν συμβεί σε ρολόγια που έχουν σταλεί για σέρβις.
Επίσης ο διηνεκής μηχανισμός μπαίνει και στο flagship μοντέλο της εταιρείας, το Big Pilot.
Το πιό εντυπωσιακό από όλα τα διηνεκή ΒΡ είναι αυτό με το YG dial.
Δυστυχώς όμως αυτές όλες οι εκδόσεις είναι πάρα πολύ μεγάλες σε lug-to-lug length.
Το απλό ΒΡ μπορεί αρκετός κόσμος να το σηκώσει, το διηνεκές ή αυτά τα μαύρα/κόκκινα, μαύρα/μπλε κλπ. είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο δυστυχώς, καθαρά και μόνο από τις διαστάσεις.
Πάμε τώρα στο κλασικό μοντέλο της εταιρείας, το Big Pilot.
Τούτο 'δω είναι σταθερή αξία, πάντα βελτιώνεται στις λεπτομέρειες με τα χρόνια, όμως κι αυτό θα παίξει ακόμη καλύτερο ρόλο ως μέρος/μέλος μίας μικρής ή μεγάλης συλλογής.
Το κλασικό ΒΡ.
Saint Exupery.
Top Gun.Δύσκολα θα αγόραζα ρολόι της εταιρείας, εκτός κι αν έβρισκα είτε ένα Da Vinci perpetual chrono με τετράγωνη κάσα pre-owned σε σούπερ τιμή, ή παρομοίως ένα ΒΡ ατσάλινο.
