Καλά, μην τρελαινόμαστε κι'όλας, pitting τέτοιας ή ανάλογης έκτασης είναι πολύ σπάνιο.
Η πιό αποτελεσματική μέθοδος για την αποφυγή του, είναι
αν ποτέ παρουσιαστούν τα πρώτα (αδιόρατα) σημάδια, ένα καλό γυάλισμα στην κάσα και τίποτα άλλο, το pitting ξεκινάει από μικρές ασυνέχειες της επιφάνειας.
Το γυάλισμα αποσοβεί τον κίνδυνο για πολύ καιρό (τυπικά για χρόνια), και εδώ θα διαφωνήσω με τον george :
Η διάβρωση στα συγκεκριμένα σημεία εμφανίστηκε, όχι γιατί πλενόταν επί δεκαετίες όλο εκτός από κείνα τα σημεία, ο λόγος πιστεύω είναι ακριβώς οτι τα σημεία εκείνα δεν έρχονταν σε επαφή με τίποτα.
Ακόμα και η ελάχιστη επαφή και η τριβή της κάσας με το δέρμα, τα ρούχα ή ότι άλλο, σε βάθος χρόνου την γυαλίζουν, με τον ίδιο τρόπο που (παρά την συνεχή επαφή τους με το λίπος του χεριού και τον ιδρώτα) γυαλίζει το εσωτερικό των δαχτυλιδιών από όσο ευαίσθητο υλικό και αν είναι χωρίς να μαυρίζει ποτέ.
δείτε και αυτό το link :
http://en.wikipedia.org/wiki/PittingΤο σαπούνι αλλά και το απλό νερό όπως ακόμα και η υγρασία της ατμόσφαιράς, μπορεί δυνητικά να αποτελέσει παράγοντα που θα ξεκινήσει ή θα βοηθήσει την διάβρωση, το pitting
δεν οφείλεται σε
ένα συγκεκριμένο εξωτερικό παράγοντα πχ. αλάτι, αλλά είναι
εγγενής τάση του κάθε κράματος την οποία μπορεί να έχει σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό.
Ο μόνος προτεινόμενος τρόπος προστασίας είναι το γυάλισμα.
Θυμάστε στον στρατό που ελέγχανε το κοίλο της κάνης να είναι "καθρέπτης" ?? αυτό γιατί ακόμα και το υπόλειμμα μολύβδου στην (χρωμιωμένη συνήθως) επιφάνειά της μπορούσε με τον καιρό να ξεκινήσει διάβρωση.
χμμ... sorry, βγήκε λίγο μεγάλο το post
