Η στεφανη, στα ρολόγια,κυρίως στα diver ρολόγια,όπως όλοι ξέρετε είναι ζωτικής σημασίας. Εν αρχή, το πιο σωστό υλικό ήταν βακελιτης, μια μορφοποίηση πλαστικού ,όπου ναι μεν γρατζουνιεται εύκολα,αλλά σπάει πάρα πάρα πολύ δύσκολα .
Στη συνέχεια άρχισε να χρησιμοποιείται το αλουμίνιο, σαν υλικό, επειδή,πρακτικά, σαν bezel,είναι άφθαρτο.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει η λογική του να μην γρατζουνισω το ρολόι μου. Είναι ένα εργαλείο και το χρησιμοποιώ ανάλογα.
Στην πιο σύγχρονη εποχή, όπου η λογική υπάρχει μόνο στα λόγια, και όχι στις πράξεις, δηλαδή όταν άρχισε να μας απασχολεί η...γρατζουνιά ,μιας και τα τα ρολόγια, είναι περιττά, άρχισε να χρησιμοποιείται το κεραμικό στα bezel.
Το κεραμικό, είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, εύθραυστο, από την άλλη είναι σχεδόν άφθαρτο από γρατζουνιές, έχει το βαθμό σκληρότητας όσο ένα ζαφείρι.
Σαν παράδειγμα θα χρησιμοποιήσω το Seiko Marinemaster.
Oil 3 πρώτες γενιές, ήταν από αλουμίνιο, και όλοι οι φανς γκρίνιαζαν ότι η Seiko προσπαυει να γλυτώσει λεφτά,μπλα μπλα μπλα..
Όταν έβαλε το κεραμικό bezel ,εμείς οι ίδιοι φανς,γκρίνιαζαν γιατι το ρολόι χάνει τη ταυτότητα του.
Στάλθηκε από το SM-N986B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
