Επίσης να θέσουμε μια ακόμα παράμετρο.
Σκεφτείτε να δουλεύετε ή να σας ανήκει μια επιχείρηση που διαθέτει π.χ. μια γκάμα 100 προϊόντων, και σε κάποια φάση η τάση, η μόδα, η μοίρα, το φέρνει και 2-3 κωδικοί έχουν υπέρμετρη ζήτηση.
Ναι, θα ξεστοκάρεις, ναι, θα βγάλεις κέρδος, ναι, θα προσπαθήσεις να ξαναστοκάρεις στο βαθμό που σου επιτρέπει ο προμηθευτής αλλά και η κατάσταση της εταιρείας σου.
Αν κάποια στιγμή η ζήτηση ξεπεράσει το ρυθμό της τροφοδοσίας, θα πρέπει να αντιμετωπίζεις πελάτες που δεν μπορείς να ικανοποιήσεις άμεσα, ή και ενδεχομένως καθόλου.
Στον πρώτο θα είσαι ευγενικός. Στον δεύτερο θα είσαι χαμογελαστός. Στον τρίτο θα κάνεις και μια κουβέντα/ανάλυση… Στον 50στο θα απαντήσεις ψυχρά… στον 100στο μπορεί και να ειρωνευτείς… καταλαβαίνετε που το πάω…
Τα φαινόμενα Rolex Sub ή PP 5711, αποτελούν ευχή και κατάρα για μια μάρκα, που συνεπάγονται κέρδη, φήμη, αλλά και άλλους κινδύνους για την επόμενη ημέρα.
Sent from my iPad using Tapatalk
Δεν είναι πάντα έτσι.
Οι "εταιρείες" παράγουν προϊόντα για να επιβιώνουν. Οταν τα προϊόντα τους έχουν ζήτηση, κρίνονται ως "επιτυχημένες".
Η διάρκεια της ζωής μια επιχείρισης, όμως είναι αυτή που "επιβεβαιώνει" την επιτυχία. Οπως και ο "Κυκλος ζωής" ενός προϊόντος".
Χιλιάδες, αντε, εκατοντάδες παραδείγματα, εταιρειών, πρωτοπόρων, που είτε ΔΕΝ εξελίχθηκαν, όπως απαιτείτο από την εκάστοτε εποχή, είτε τα προϊόντα τους, ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΑΝ, είτε από την τεχνολογία, είτε από ΚΟΡΕΣΜΟ του αγοραστικού κοινού.
Εδώ, υπάρχει ένα φαινόμενο, ένα προϊόν ( δεν αναφέρομαι συγκεκριμενα στο ΕΧΡ 890Ζ, αλλά γενικότερα ), που η καμπύλη της ζωής του, ξεπερνάει ακόμα και το θεωρητικό όριο μιας γενεάς, παρά την παροχή εκατοντάδων άλλων υποκατάστατων, ΔΕΝ παρατηρείται κορεσμός, ΔΕΝ ξεπεράστηκε από την τεχνολογία, παρά το ότι, δεν εξελίχθηκε, σε άμεσα ορατό τρόπο, αντιληπτό με σύγκριση των διαφορετικών παραγωγών ανα τις δεκαετίες.
Δεν ξέρω, ή μάλλον, νομίζω ότι ξέρω το γιατί. Αλλά σε αυτό, ΔΕΝ φταίει ο παραγωγός. ή δεν φταίει αποκλειστικά ο παραγωγός.
Εφόσον ο κόσμος το ζητά, ο παραγωγός χαίρεται, που έχουν καταριφθεί ΟΛΕΣ οι παγκόσμιες σταθερές, και ΟΛΕΣ οι θεωρίες που διδάσκονται στα ειδικά σχολεία.
Φυσικά, είμαι αντίθετος με την όλη "φάση", και αν διοικούσα εγώ, θα το χειριζόμουνα ελαφρώς διαφορετικά, λίιιιιιγο πιο διάφανα, απλώς, από "σεβασμό" προς το καταναλωτικό κοινό, που με πιστεύει και με ακολουθεί.
Οταν λέω "σεβασμό", εννοώ ότι δεν θα επέτρεπα την "υποχρεωτική" καταβολή premium, εκτός και εάν, κάποιος θέλει να δώσει, έστω και εάν γνωρίζει ότι με μια άλλη διαδικασία θα το αποκτούσε σε MSRP.
Η χειραγώγηση της αγοράς, είναι ένα παιχνίδι για πολύ δυνατούς παίκτες, με "προσόντα", που πρέπει να αντιλαμβάνονται σαφώς τα περιθώρια, και να κινούνται μέσα σε αυτά.
Τέτοιες συζητήσεις, έχουν χιλιάδες απαντήσεις, που προφανώς δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν εδώ.
Παραδείγματα εταιρειών.
Kodak, VW, Donuts, μηχανικές λογιστικές αριθμομηχανές, ηλεκτρονικά αρχεία αποθήκευσης, κλπ.