..........Και εξ άλλου, σαν ρολόι, θα πρέπει να δείχνει και την ώρα. Και με ασπρους δείκτες, για να μην πώ κίτρινους ή κόκκινους, γίνεται το κοντράστ, βλέπεις την ώρα με ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ, άρα, δεν ταλαιπωρεί, είναι εργονομικό και ευχάριστο. Συν ότι ελαφραίνει το όλο σύνολο, και δείχνει ότι "μελετήθηκε" για να διακρίνεται / ξεχωρίζει, ΧΩΡΙΣ να επιβαρύνει την κύρια λειτουργία του, την ανάγνωση της ώρας. 
Μου το έστειλα

...και συνεχίζω.
Το όλον σύνολον, είναι το "θέμα" το "ποίημα" ( εκ του ποιώ = σάχνω = δημιούργημα ), αλλά, η ενότης "πληροφόρηση", δίνεται από το σύνολο των ΛΕΥΚΩΝ ενδείξεων, ώρα-λεπτά-δευτερόλεπτα- ημέρα-ημερομηνία, σαν μια αδιάσπαστη ενότητα. Ενιαία. Στο ΑΥΤΟ χρώμα. Αυτό, δείχνει την "μελέτη" και το βάθος.
Και κάθε Κυριακή, η τσαχπινιά των δευτέρων, δένει με την ιδιαιτερότητα της ημέρας, μια συμβολική ένδειξη της διαφοράς, που δεν πέφτει έτσι, μόνη, αλεξιπτωτιστής, αλλά δένει με την ύπαρξη της κόκκινης άκρης, που καρτερικά, αναμένει την εμφάνισή της, περιφερόμενη ακάματα μέχρι να εμφανιστεί.
Στο είπα. Πας για Σόθμπυς, και μάλιστα για πολλά.
