Άθληση δεν το λες αλλά θα τολμήσω να το βάλω εδώ.
Αποστολή: μάζεμα τσαγιού του βουνού στην αλπική ζώνη κάπου στην Πίνδο μεταξύ των ορίων των νομών Καρδίτσας και Άρτας.
Κυριακή 19 Ιουλ. ξύπνημα 04:40 (καθυστερημένη έγερσις), αναχώρηση 05:15 για διαδρομή με αυτοκίνητο περίπου 1 και 30'.
Πράγματι στο σημείο εκκίνησης, όπου στάθμευσα και άρχισα την ανάβαση πεζή.
Τα ρολόγια, ένα CASIO Royale και ένα SUUNTO LUMI της κόρης μου, που λόγω έλλειψης λουριού (έχει καταργηθεί το μοντέλο εδώ και χρόνια) το χρησιμοποιώ ως υψόμετρο-βαρόμετρο-πυξίδα τσέπης.
Να σημειώσω εδώ οτι τα SUUNTO από το 2009 μετρούσαν το ύψος ανά μέτρο, σε αντίθεση με CASIO που μετρούσαν ανά 5μ. Η διαφορά που βλέπετε στα ύψη συμβαίνει γιατί ξεκίνησα από το ύψος αναφοράς της πόλης της Καρδίτσας (110μ), αλλά φαίνεται αρκετά μεγαλύτερη ίσως εν μέρη λόγω διαφοράς της βαρομετρικής πίεσης που συνέβη από το προηγούμενο βράδυ αλλά κυρίως με τα σφάλματα στις ενδείξεις του ρολογιού.
Τεσπα, έστω και έτσι ξεκινάω την ανάβαση-αναζήτηση του στόχου.
Μερικά λεπτά αφού άρχισε η ανάβαση έσκασε μύτη και ο λιάκος.
Μιλάμε για ένα πεδίο κακοτράχαλο, με κλίση πολλές φορές κοντά στις 70 μοίρες (προσωπική εκτίμηση), πάρτε μια ιδέα.
και
Μόνη μου παρέα οι γειτονικές κορφές, ο ήλιος, ορεινές πέρδικες και ο απαλό αεράκι, μιας και οι δύο επίδοξοι σύντροφοί μου στο άθλημα για κάποιους λόγους δεν μπόρεσαν να με συνοδέψουν.
Η διαρκής πορεία αναζήτησης του στόχου ήταν όσον αφορά στο κατακόρυφο επίπεδο ημιτονοειδής, όσον δε στο οριζόντιο οφιοειδής και δεδομένων της κλίσης και του κακοτράχαλου πολύ επίπονη και αρκετά επικίνδυνη.
Ένα μικρό μέρος των κόπων μου κατά την διάρκεια.
Μια στάση για νερό και ευκαιρία για φωτό.
Στο ανώτατο υψομετρικό σημείο ανάβασης.
Και η αφεντιά μου
Το πιο επίπονο μέρος και η πιο επιρρεπής σε τραυματισμούς διαδικασία είναι η κατάβαση, αλλά ευτυχώς έγινε με επιτυχία και επέστρεψα στο σημείο εκκίνησης (αυτοκίνητο).
free image urlΦουτάνα μύγα....
Μερικές φορές, ιδίως στην ανάβαση οι σφυγμοί έφταναν στα όρια της ηλικίας μου, το ένοιωθα στα μηνίγγια και στην καρδιά. Η όλη διαδικασία διήρκεσε περίπου 5 ώρες, ΝΑΙ 5 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ.
Δεν φόρεσα το SUUNTO T1 με την ζώνη για να καταγράψω χρόνους, παλμούς, κατανάλωση θερμίδων κλπ γιατί το θεώρησα υπερβολή και ανούσιο.
Στον δρόμο της επιστροφής περίπου 2 χλμ, συνάντησα τις πιο ευτυχισμένες αγελάδες της Χώρας, που συντηρούν μερικές οικογένειες στα ορεινά παρέχοντάς τες ένα στοιχειώδες εισόδημα για να επιβιώσουν.
Αυτά από την χθεσινή μου εξόρμηση και ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές και για το ενδεχόμενο off topic.
