Δημιουργία πατίνας σε ρολόϊ από χαλκό

[ftir]

Χαιρετώ την ομήγυρη!

Θα ήθελα να μοιραστώ την πρώτη μου εμπειρία μου στον πειραματισμό δημιουργίας πατίνας (σκουριάς στην ουσία), σε ένα ρολόι που έχει σαν βάση τον χαλκό, η κάσα του δηλαδή είναι κράμα χαλκού.

Ένα τέτοιο είναι το Zelos swordfish

https://zeloswatches.com/collections/swordfish-diver/products/swordfish-bronze-300m-diver-seiko-nh35-meteorite?variant=22002568495193

Το καημένο το ρολόι ήρθε λοιπόν κάπως έτσι απ’ τη μαμά του, ολοκαίνουργιο και απαστράπτον..





Το ξέρω πως δεν μου έφταιγε σε τίποτα, όμως γενικώς ότι πολύ γυαλίζει δεν μου αρέσει κι έτσι αποφάσισα να το οξειδώσω.
Μετά από σχετική έρευνα στο διαδίκτυο και κυρίως στον μέγα διδάσκαλο του γένους, το YouTube κατέληξα στην ανώδυνη μέθοδο των σπασμένων αυγών (έκθεση σε ατμούς Θείου, το οποίο οξειδώνει τον χαλκό, πολύ απλή εκτέλεση, σπάμε δύο σφιχτοβρασμένα αυγά μέσα σε μία αεροστεγή σακούλα όπου τοποθετείται και το ρολόι).

Μετά λοιπόν από την εκτέλεση αυτή, το ρολόι από έτσι:



..έγινε έτσι (με την πάροδο λίγων ωρών -- περισσότερες δεν επιφέρουν ουσιαστική διαφορά):



Ύστερα από σχετικά πλυσίματα και σκουπίσματα και λόγω του ότι η μέθοδος αυτή είναι πολύ ήπια και συνεπώς περιορισμένη, δυστυχώς η πατίνα αυτή δεν κράτησε, κυριολεκτικώς σκουπίστηκε και ως εκ τούτου οδηγήθηκα στην αναζήτηση χημικών μεθόδων…
Προφανώς υπάρχουν πολλά αντιδραστήρια και μεθοδολογίες, εγώ ξεχώρισα δύο με βάση την υφή και το χρώμα της οξείδωσης, αυτήν με την αμμωνία και εκείνη με τη χρήση “liver of Sulphur” (ήπαρ Θείου).
Παραγγέλνοντας ένα μπουκαλάκι σε μορφή τζελ (9-11ευρώ) πήγα να το παραλάβω από ένα κατάστημα που εμπορεύεται υλικά-αναλώσιμα ζωγραφικής/κοσμηματοποιίας και λοιπών σχετικών τεχνών. Εκεί, ένας υπεύθυνος-αστέρι μου έδειξε πολλές διαφορετικές λύσεις, φθηνότερες και ταξινομημένες με βάση το χρώμα της οξείδωσης που επιτυγχάνεται. Έτσι κατέληξα σε αυτό:



Η εφαρμογή του έγινε αδιάλυτα και τοπικά με ένα πινελάκι, πάνω σε πολύ καλά καθαρισμένη και σκουπισμένη κάσα, χωρίς να αφαιρεθεί η προηγούμενη σκουριά (βαριόμουν)

Το αποτέλεσμα φαίνεται στις επόμενες φωτογραφίες. Μπορεί πολλοί να φρικάρουν, εμένα μου αρέσει ιδιαιτέρως, φαίνεται σαν το ρολόι να ψαρεύτηκε από τα βάθη της αβύσσου ενώ μία από τις ιδιότητες της σκουριάς του χαλκού είναι ότι τον προστατεύει. Μία άλλη είναι ότι αφήνει βρωμιά στον βραχίονα και στο πάνω μέρος του καρπού στα σημεία επαφής, αλλά προσωπικά δεν με πειράζει, φεύγει πολύ έυκολα με νερό και σαπούνι.







Αυτά προς το παρόν, μάλλον θα το συνεχίσω με εμβαπτισμό αυτή τη φορά (αφού καθαριστεί και απο-οξειδωθεί).

Χαιρετώ,
/Φώτης

[Wolf-]

Τι ορέξεις έχεις...?!!!
 

[makis.varlamis]

Πολύ ωραίο το zelos. Το ζαχαρώνω γενικά. Ευχαριστούμε για τις λεπτομέρειες της πατίνας.

Sent from my SM-N960F using Tapatalk

[P.I.T.]

Γεια σου και σένα Φώτη.

Δεν έχω εμπειρία με κάσες χαλκού.
Σίγουρα πρόκειται για κάτι διαφορετικό.

Μια μικρή παρατήρηση μόνο.
Ο βραχίονας, δηλαδή το βραχιόνιο είναι αυτό που λέμε μπράτσο. Ήθελες προφανώς να πεις για την επαφή της κάσας με τον καρπό. Το αναφέρω γιατί προσπάθησα να καταλάβω τι θες να πεις.

[ftir]

@Wolf- σίγουρα έχω πολύ άγριες ορέξεις και διαθέσεις, σε επίπεδο πειραματισμού και με τη σιγουριά ότι μπορώ να επαναφέρω την κάσα στην αρχική της (λίγο πολύ) κατάσταση (δε με πολυνοιάζει πάντως, ειλικρινά χαίρομαι πολύ περισσότερο που το χαζεύω "βρόμικο").

@P.I.T έχεις δίκιο, το διόρθωσα, όπου υπάρχει επαφή των ακμών της κάσας με το δέρμα, γίνεται λεκές.

@makis.varlamis είναι πράγματι ωραίο, ειδικά "πατιναρισμένο", γυαλίζον είναι πολύ παράξενο και φαίνεται "αστρόγγυλο" λόγο των δωδεκαγώνων, δεν συνίσταται για ανθρώπους με O.C.D.

[george_]

Ωραίο θεμα

[Wolf-]

Πάντως πολύ ωραίο ρολόι...

[Giorgos_I]

Α ρε Φώτη, δώσε μας τα φώτα σου. 

α. Εξαιρετική γραφή και ροή. Ευγε.
β. Τολμηρές κινήσεις, αλλά άκρως ενδιαφέρουσες.

Στον ατμοσφαιρικό αέρα ο χαλκός καλύπτεται αρχικά από οξείδιό του, το οποίο, με το διοξείδιο του άνθρακα μετατρέπεται σε ανθρακικό χαλκό, προσδίδοντάς του πρασινωπό χρώμα.

2 Cu (s) + H2O (g) + CO2 (g) + O2 (g) → Cu(OH)2 (s) + CuCO3 (s)

Δημιουργείται επιφανειακή στρώση, που προστατεύει το υπόλοιπο σώμα, και με δεδομένο αυτό, ανα πάσα στιγμή, μπορείς να επαναφέρεις την κάσα στην αρχική της μορφή, minus κάτι χιλιοστά του χιλιοστού υλικού.

Απλώς, η πρασινίλα στον καρπό, όπως και η μυρωδιά, είναι για κάποιους απωθητική, αλλά, παρόλα αυτά, τα "χάλκινα" είναι μόδα.

[nikonian]

Πολύ ενδιαφέρον  και πολύ τολμηρό πρότζεκτ.
Αν επίκειται και συνέχεια... Έχω και σφυροκάλεμο αν χρειαστεί.

[ftir]

Στον ατμοσφαιρικό αέρα ο χαλκός καλύπτεται αρχικά από οξείδιό του, το οποίο, με το διοξείδιο του άνθρακα μετατρέπεται σε ανθρακικό χαλκό, προσδίδοντάς του πρασινωπό χρώμα.

2 Cu (s) + H2O (g) + CO2 (g) + O2 (g) → Cu(OH)2 (s) + CuCO3 (s)

Δημιουργείται επιφανειακή στρώση, που προστατεύει το υπόλοιπο σώμα, και με δεδομένο αυτό, ανα πάσα στιγμή, μπορείς να επαναφέρεις την κάσα στην αρχική της μορφή, minus κάτι χιλιοστά του χιλιοστού υλικού.

Απλώς, η πρασινίλα στον καρπό, όπως και η μυρωδιά, είναι για κάποιους απωθητική, αλλά, παρόλα αυτά, τα "χάλκινα" είναι μόδα.

Ερώτηση, το υδροξείδιο Cu(OH)2 που σχηματίζεται, τι μορφή έχει, είναι κι αυτό μέρος της πράσινης σκουριάς;

Στην μέθοδο που δοκίμασα η οξείδωση γίνεται με υγρό αντιδραστήριο (δεν αναγράφεται περί τίνος πρόκειται στη συσκευασία) και το αποτέλεσμα είναι καφέ σκούρα ή μαύρη σκουριά, σε καμμία περίπτωση πράσινη, αντιστοίχως δε σκούρα καφέ είναι και η μπίχλα που αφήνει στο δέρμα. Όπως μου είπε γάτος του καταστήματος που με βοήθησε, υπάρχουν --και μου τα έδειξε-- πολλά άλλα αντιδραστήρια ανάλογα με το χρώμα που επιτυγχάνουν και κάποια από αυτά δίνουν πράσινη σκουριά, αν αυτό θέλει ο πελάτης! Εναλλακτικά και η αμμωνία δίνει πράσινη - μπλε σκουριά, ανάλογα με το χρόνο έκθεσης και τις συνθήκες, μάλιστα ένας σεξο-διαστροφικός του διαδυκτίου -νά 'ναι καλά ο άνθρωπος- προτείνει έκθεση του κράματος σε ούρα, μια και παράγεται αμμωνία (!).

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

[ftir]

Πολύ ενδιαφέρον  και πολύ τολμηρό πρότζεκτ.
Αν επίκειται και συνέχεια... Έχω και σφυροκάλεμο αν χρειαστεί.

Μείνε στη γραμμή, έπεται και συνέχεια ...

Το κράμα που χρησιμοποιείται για τα χάλκινα καταδυτικά ρολόγια είναι το λεγόμενο CuSn-8, με 1% Κασσίτερο και 0,30% Φώσφορο και είναι εκείνο που ευρέως απαντάται στα σκάφη θαλάσσης λόγω των ιδιοτήτων του ενάντια στη διάβρωση από τον θαλασσινό αέρα και το νερό. Αυτό που έχεις, στη διάλεκτο των ναυτικών λέγεται, αν δε κάνω λάθος, "ματσακόνι" και ναι, ίσως χρειαστεί (!).

Για αναφορά https://www.pontvswatch.com/blogs/watches/what-to-look-for-in-a-bronze-watch

[Ευρυάναξ]

Νομιζω οτι χρειαζεται ενας γανωματης.
Εσεις θα πατιναρετε και αυτος θα σας χαλαει την μανεστρα 

[ftir]

Νομιζω οτι χρειαζεται ενας γανωματης.
Εσεις θα πατιναρετε και αυτος θα σας χαλαει την μανεστρα 

Τι μου θύμισες τώρα...

Επίσης, νομίζω ότι διάβασα πως η σκουριά που παράγει το συγκεκριμένο δεν είναι τοξική, εκτός κι αν καεί ώστε να παραχθούν αναθυμιάσεις

[Ευρυάναξ]

Πρεπει να ομολογησω οτι δεν το γνωριζα το γκρουπακι.
Θα τους μελετησω ομως.
Ενδιαφερον

[Giorgos_I]

Ερώτηση, το υδροξείδιο Cu(OH)2 που σχηματίζεται, τι μορφή έχει, είναι κι αυτό μέρος της πράσινης σκουριάς;

Επειδή η μόνη σχέση που έχω με την χημεία , είναι η χημεία μου με κάποιες κυρίες, δεν μπορώ να απαντήσω. Μπορώ όμως να ψάξω. 

Απορώ και εγώ πως σπούδασα, αλλά, το θέμα αυτό, ήταν το αδύνατό μου σημείο. Αυτό, και οι ταλαντώσεις