Ήθελα να δοκιμάσω στο Seagull μου ένα λουρί τέτοιου τύπου και για καλή μου τύχη βρήκα ένα που ταίριαξε ακριβώς κι έχω ενθουσιαστεί. Πολύ άνετο και με ωραία αίσθηση στο χέρι, μόνο ελάττωμα η αγκράφα που θα πάω να την αλλάξω. Ακούω εντυπώσεις!
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
Τα λουριά αυτού του τύπου υπήρξαν για να απομονώσουν την επιδερμίδα από τα "καπάκια" των ρολογιών, που κάποτε ήταν ορειχάλκινα, αντε και με μία επίστρωση χρωμίου / νίκελ.
Επειδή πολλοί έχουν δερματικό πρόβλημα σε επαφή με τα μέταλλα, ή πρασίνιζαν οι καρποί από την επαφή ( ο ιδρώτας κατέτρωγε την επικάλυψη και ο ορείχαλκος ερχόταν σε επαφή με το δέρμα ) λόγω της επιφανειακής οξείδωσης, η παρεμβολή ενός "φυσικού" υλικού, προστάτευε και από δερματικά εξανθήματα, αλλά και την κάσα ( καπάκι ) από τον ιδρώτα.
Οπότε, εφόσον το κύριο μέρος του ρολογιού που θα ακουμπούσε στην επιδερμίδα καλύπτεται, το να μένουν εκτός τα "χειριστήρια" του χρονογράφου, δεν είναι σημαντικό.
Κάποια τέτοια λουριά, είχαν και καπάκι, που κάλυπτε το ρολόι για προστασία από κτυπήματα / επαφές με άλλα σκληρά αντικείμενα.
Το μειονέκτημα είναι ότι σαν δέρμα, μπορεί να επιμολύνεται και να μυρίσει, συν ότι κρατάει ρύπους.
