...προχθές, είχα μια συνάντηση με ένα 2 κιλά +, χωρίς εξοπλισμό, ουτε καν το μαχαίρι, αλλά έτσι αναπαντεχα βρέθηκε μπροστά μου.
Το άρπαξα και με τα δύο χέρια, έσπασα τα νύχια μου στον βράχο όντας και σε δύσκολο σημείο για "αγκαλιές", παλέψαμε, βεντούζωσε στον βράχο, δεν καταφερα να το τραβήξω, ξεγλύστρησε προς το θαλάμι, και με ................νίκησε.
Και τέτοια κομμάτια, αυτήν την εποχή είναι σπανιότατα ευρήματα. Με τουφέκι, θα είχα νικήσει.
Από την άλλη, υπάρχουν πολλά μωρά,
που είναι γεγονός ευχάριστο, μια και κάποιες χρονιές δεν υφίστανται καν. Εχουν μια περιοδικότητα 2-3 ετων ανα φάση. Αυτή, θα είναι μάλλον καλή χρονιά.
Σήμερα στην βόλτα, έπεσα πάνω σε αυτό. Δεν είναι θηρίο, αλλά και πάλι με τα χέρια, μια και στην ετοιμασία του μαχαιρώματος, την έκανε με ελαφρά, οπότε δεν είχα επιλογή, ή το βούταγα με τα χέρια, ή το έχανα.
Αυτήν την φορά .......νίκησα.
Σκάρτο κιλό και εννοείται μεγαλύτερο από αυτά που σερβίρουν στις ψαροταβέρνες.
Ταβέρνα - 3 λεμονια μήκος - Βάρος ? Παράνομο.
Το αλίευμα - το μαχαίρι είναι 22 εκατοστά.
