Θύμησες από μια άλλη εποχή, βαθιά χαραγμένες, τατουάζ μνήμης, που δεν σβήνει, ουτε με quartz-ια, ουτε με radio controlled, ουτε με "κορωνάτα"
Τα καμαρώναμε, τα ποθούσαμε, αλλά τοτε ήταν απόκτημα ζωής
ενα ρολόϊ, οι μεγάλοι φορούσαν ακόμη τα "γαμπριάτικα", τα ρολόγια δώρο από τον πεθερό συνήθως για τον γάμο τους.
Ενα για όλη την ζωή σου.
Μετά ήρθε η Seiko, και με τα πάμπολλα λαθραία,
βαλίτσες έφερναν οι ναυτικοί, 5-άρια με τετράγωνη κάσα - και μετά στρογγυλή, και γέμισε ρολόγια η Ελλάδα. Και τα μαγαζιά στην Πανεπιστημίου από Ομόνοια μέχρι Ακαδημία.
Δεν ξέρω αν κάποιος μπορεί να το στηρίξει με πιο επίσημα στοιχεία, αλλά τα βιώματα μου λένε ότι με την Seiko απέκτησε ρολόϊ και ο μέσος Ελληνας, περίπου από τα μέσα του '60 και μετέπειτα.
Και τα "γνήσια" Γιαπωνέζικα, είχαν τις ημέρες τις εβδομάδας με Αγγλικά και Ιδεογράμματα, και σούστα στο κλείσιμο του μπρασελέ, που μόλις κουνούσες τον καρπό, άνοιγε λίγο και σου επέτρεπε την άνετη κίνηση.
Mods μετακινήστε ή σβήστε αν δεν κολλάει.
Ισως κάποια στιγμή να κάνω αυτοβιογραφία.
