Λοιπόν πείστηκα....
Πάω να αγοράσω ένα με δόσεις. Δε θα το φορέσω. Θα το φυλάξω σε μέρος σκοτεινό και ξηρό με όλα τα χαρτιά του.
Σε 20 χρόνια θα το πουλήσω και θα ξοφλήσω το δάνειο του σπιτιού μου. Ανεβάζει "αφού" την αξία του. Είναι και βαρύ-βαρύ. Είναι και η βασίλισσα των ρολογιών.....
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
...σίγα μη πάρω Rolex!
Θα δώσω τα ίδια λεφτά και θα πάρω ένα ωραιότατο Panerai που είναι και φινετσάτο και θα είμαι και Paneristi (εχθρός των Rolexακηδων)! Χα, χα, χα!
Και κάπου εδώ τελειώνει η πλάκα.
Σε ένα forum ρολογιών δεν μου ακούγονται καθόλου καλά φράσεις που αφορούν το οικονομικό status και την εμπορική αξία ενός ρολογιού. Άλλωστε αν με ενοχλεί κάτι στη "βασίλισσα" -και μάλλον είναι μόνον αυτό- είναι όλο αυτό που εκπροσωπεί για όλους τους ΜΗ ρολογό-φιλους. Τα έχω πει εκατοντάδες φορές μην τα επαναλαμβάνω πάλι.
Σε ένα forum ρολογιών όμως τι σημασία έχει αν κρατάει την αξία του ένα ρολόι; Είναι λάθος η προσέγγιση, διότι δεν μπορεί να είναι η προσέγγιση ενός ερασιτέχνη (εραστή της τέχνης) ρολογό-φιλου!
Για να πάρεις Rolex σημαίνει πως κατ' αρχάς σου αρέσει σχεδιαστικά! Ή μπορεί να αρχίσει να σου αρέσει σχεδιαστικά γιατί έμαθες την ιστορία του (από αυτές τις ωραίες που μας έχει καταθέσει ο Γιώργος @Giorgos_I). Τι σχέση έχει η επένδυση με την ρολογο-φιλία; Αν το βλέπει κανείς ως επένδυση πρέπει να το ξεχωρίσει από την υπόλοιπη συλλογή του γιατί δεν είναι ρολόι, είναι μετοχή!
Για εμένα το ρολόι αποτελεί το ύψιστο κόσμημα του ανδρός... και ένα κόσμημα είναι τέχνη... και η τέχνη δεν έχει τιμή, μπορεί να κοστίζει 20€, μπορεί να κοστίζει και 100.000€. Αυτός που δίνει 100.000€ για έναν πίνακα ζωγραφικής μπορεί μεν να είναι άνθρωπος που μπορεί να διαθέσει αυτό το ποσό αλλά σίγουρα δεν το βλέπει σαν επένδυση. Αυτός που το βλέπει σαν επένδυση είναι κάποιος συμφεροντολόγος, δεν είναι ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ. Και αν κάποιος από εμάς (τους ρολογό-φιλους) έφθασε να πάρει ένα Rolex μέσα από μια πορεία επιλογών, λανθασμένων, συγκέντρωσης γνώσης, κατανόησης των λεπτομερειών, των "λεπτών" εφαρμοσμένων μηχανικών τεχνολογιών... ε, ας μη καταστρέφει όλη αυτή την ομορφιά της "κατάκτησης" με τη τόσο ρηχή αναφορά περί επένδυσης (με όποια θυσία σημαίνει αυτό στις μέρες μας).
Το άλλο πως το λέτε στα ρολογό-forum; Μη το πάρεις, είναι πολύ καλό, είναι πολύ όμορφο αλλά είναι "κόκκαλο"... Εδώ έμαθα τι σημαίνει και αυτό... Ειλικρινά μου είναι αδιάφορο αν είναι "κόκκαλο", αρκεί να έχω "δει πράγματα" στο ρολόι.
Και αυτός είναι ο λόγος που έπαψε να μου αρέσει η τέχνη του "καλλιτέχνη" δημιουργού Rolex, διότι γέμισε από κατόχους συμφεροντολόγους και όχι από κατόχους εραστές της τέχνης! Προσοχή!!! Δεν λέω πως δεν υπάρχουν ΚΑΙ αυτοί.
Φανταστείτε όμως όλους τους διάσημους δρόμους των Ευρωπαϊκών πόλεων να πουλάνε Πικάσο, αυθεντικούς και αντίγραφα... παντού αντίγραφα. Ακριβοί αυθεντικοί Πικάσο κατά εκατοντάδες, τοποθετημένοι στους τοίχους κάθε άσχετου φιγουρατζή (που δε ξέρει ούτε η νερομπογιά τι είναι) απλά επειδή "μπορεί" να αγοράσει! Θες επειδή είναι πλούσιος; Θες επειδή είναι νεόπλουτος; Θες επειδή αν και ξεβράκωτος ζει για την φιγούρα; Και παράλληλα μια "λαϊκή αγορά" από αντίγραφα σε μυριάδες χιλιάδες... Ε, όχι λοιπόν, θα προτιμήσω τον Πωλ Σεζάν από τον μοδάτο Πικάσο. Επιλογές μεταξύ εκατοντάδες ζωγράφων, ντε και καλά Πικάσο; Γιατί;
Να γιατί πολλοί ρολογό-φιλοι ψάχνουν vintage επιλογές διότι η αξία του ρολογιού δαμάστηκε ή ακόμη και άστραψε μέσα από το πέρασμα του χρόνου και όχι από το μάρκετινγκ...
Υ.Γ.: Δεν σνομπάρω κανέναν και δεν διεκδικώ το αλάθητο. Καταθέτω τις σκέψεις μου όπως θα το έκανα αν καθόμουν μαζί σας σε ένα τραπέζι μεταξύ φίλων και κανείς δε θα με παρεξηγούσε.
