Δίκιο είχαν .  Δ Ο Υ Λ Ε Ψ Ε 

Ένα ξέγνοιαστο βράδυ του Αυγούστου, το πολυαγαπημένο ρολόι της γυναίκας μου...  αυτό που δεν βγαίνει ποτέ από τον καρπό της...  βρέθηκε ξαφνικά με την κορώνα ανοιχτή και υγρασία στο καντράν. Πώς έγινε, παραμένει μυστήριο, αφού δεν την ανοίγει ποτέ. Ελπίζαμε απλώς η ζημιά να έγινε στο ντους και όχι στη θάλασσα, αν και το κρύσταλλο είχε ήδη θαμπώσει πολύ.
​Πρώτη σκέψη, να βρούμε τεχνικό στο Ρέθυμνο. Πράγμα εξαιρετικά δύσκολο κατά την γνώμη μου, καθώς τα νεότερης γενιάς Aquaracer έχουν κάσες monocoque. Βρήκα τρία τηλέφωνα στο Google. Στο πρώτο, μίλησα με μια κοπέλα σε κατάστημα που πουλάει tag, η οποία δεν είχε ιδέα ότι τα συγκεκριμένα μοντέλα δεν ανοίγουν από πίσω. Κοιτούσε, μάλιστα, ένα στη βιτρίνα και επέμενε ότι έχει καπάκι! Όταν επέμεινα να μιλήσει πρώτα με τον μάστορα για να μην κάνω άδικα 40 λεπτά διαδρομή, με ξαναπήρε μετά από ένα εικοσάλεπτο να μου πει ότι ο τεχνικός τους δεν μπορούσε τελικά να το αναλάβει και πρότεινε αποστολή στην αντιπροσωπεία. Όμως το επίσημο σέρβις της TAG στην Αθήνα παραμένει κλειστό λόγω διακοπών. Τα επόμενα δύο τηλεφωνήματα ήταν εξίσου απογοητευτικά...  ο ένας δεν το σήκωσε ποτέ, ο άλλος δεν δεν είχε ιδέα.
​Εγώ απογοητευτηκα να πω την αλήθεια, αλλά η γυναίκα μου επέμενε να ψάξουμε και στο Ηράκλειο. Μετά από μια άκαρπη πρώτη κλήση, καλέσαμε σε μεγάλο κατάστημα. Αφού τους εξηγήσαμε την ιδιαιτερότητα της κάσας, μας έδωσαν απευθείας το τηλέφωνο του ωρολογοποιού τους.
​- Καλημέρα σας, του λέω.
- Καλημέρα, μου απαντά.
- Είστε ωρολογοποιός;
- Από τότε που με θυμάμαι, μου λέει.
​Από τις λίγες κουβέντες που είπαμε κατάλαβα ότι ο άνθρωπος γνωρίζει καλά το αντικείμενο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, έστειλα το ρολόι με courier στο Ηράκλειο, προστατευμένο στη θήκη ταξιδιού της TAG. (Είχα βάλει το Yema σε αυτήν για τις διακοπές.. και μπορεί το Yema να μην φορέθηκε καθόλου φέτος, αφού τον καρπό μου μονοπώλησαν το Pelagos και το Big Eye, αλλά η θήκη φάνηκε τελικά χρήσιμη..! 🤪)
​ Στην επόμενη επικοινωνία μας, με καθησύχασε: το είχε ήδη ανοίξει και καθαρίσει. Ευτυχώς, η υγρασία δεν είχε προχωρήσει και το νερό δεν ήταν θαλασσινό. Η μηχανή ήταν λυμένη στο πλυντήριο και την επομένη ημέρα θα ήταν έτοιμο. Όταν ακούσα τη τιμή, νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα—ζήτησε το 1/5 των χρημάτων που μου είχε ζητήσει παλαιότερα μάστορας στην Αθήνα για ένα απλό σέρβις στο ίδιο ρολόι..!
​Όλα καλά, λοιπόν!
​Σήμερα, 17 του μηνός, αναχωρώντας από το Ηράκλειο, συναντηθήκαμε με τον κ. Νίκο στο λιμάνι. Αφού έβαλα το αμάξι στο γκαράζ του πλοίου, μου παρέδωσε το ρολόι. Πρόσεξε αμέσως το Pelagos στον καρπό μου, μου είπε πως το γνωρίζει καλά και του αρέσει πολύ ενώ κάναμε και μια όμορφη, σύντομη κουβέντα για την κοινή μας αγάπη για τα ρολόγια. Φυσικά, του έδωσα κάτι παραπάνω από αυτά που ζήτησε, τον ευχαρίστησα ολόψυχα και κράτησα την επαφή του για το μέλλον.