Απάντηση

Προσοχή: αυτό το θέμα δεν έχει λάβει απαντήσεις για τουλάχιστον 120 ημέρες.
Αν δεν είστε σίγουροι ότι θέλετε να απαντήσετε, παρακαλούμε σκεφτείτε την περίπτωση να ξεκινήσετε ένα νέο θέμα.
Όνομα:
E-mail:
Τίτλος:
Εικονίδιο:
Περισσότερα Smileys [Άνοιγμα]
Τα επιπλέον Smileys, εμφανίζονται μέσα σε [img]..[/img].
Επαλήθευση:

Συντομεύσεις: Alt+s για αποστολή, Alt+p για προεπισκόπηση


Περίληψη θέματος

Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 11, 2019, 09:15:54 πμ »

Παράθεση από: trelovet στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 23:51:59 μμ
....Η έννοια της συλλογής είναι πολύ συγκεχυμένη
Το πνεύμα του συλλέκτη όμως είναι κοινό , να μαζέψει όσα περισσότερα μπορεί από αυτά που αγαπά

Με αφορμή το παραπάνω, και για να ξεφύγουμε και από τα ρολόγια, ήθελα να κάνω αναφορά σε 2 συνήθεις συλλογές όπου αυτό που ο συλλέκτης "αγαπά" είναι κάπως συγκεχυμένο:

- Συλλογές δίσκων βινυλίου

Γνωρίζω πολύ κόσμο που ξοδεύει όλο του περίσσευμα σε δίσκους βινυλίου. Αν τους ρωτήσει κανείς, θα αυτοπροσδιοριστούν οι περισσότεροι ως μουσικόφιλοι. Στην πράξη όμως είναι "δισκόφιλοι", αφού θα σου πουν για την αίσθηση του μεγάλου εξωφύλλου, το πόσο ωραίο είναι να βάζεις το δίσκο στο πικάπ κλπ. και θα σε χλευάσουν που εσύ έδωσες τον οβολό σου στο bandcamp να αγοράσεις το δίσκο ψηφιακά (γιατί δεν αγόρασες κάτι που "πιάνεται¨).

Αν το ψάξει κανεις παραπάνω, θα διαπιστώσει ότι σε μεγάλες συλλογές πολλά βινύλια είναι σφραγισμένα, άλλα δεν τα βάζουν να τα ακούν συχνά για να μην τα φθειρουν κ.ο.κ.

Δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό με τα παραπάνω, εκτός από την έλλειψη παραδοχής ότι το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο για τη μουσική καθεαυτή αλλά για το αντικείμενο που την περιέχει.

- Συλλογές βιβλίων

Οι κάτοχοι πολλών βιβλίων, συνήθως θα δυσκολευτούν να αποχωριστούν ακόμη και εντελώς αδιάφορα/κακά βιβλία που έτυχε να αγοράσουν.

Θα μπορούσαν να δανειστούν πολλά από αυτά από φίλους ή από βιβλιοθήκες, θα μπορούσαν να αγοράσουν καινούρια και μετά να χαρίσουν/πουλήσουν κλπ.  Θα μπορούσαν να αγοράσουν ένα e-book reader (έχω ίδια άποψη μιας και χρησιμοποιώ μανιωδώς) και να σταματήσουν να χρειάζονται έξτρα χώρο από τα μικρά τους σπίτια κλπ. Δεν το κάνουν όμως. Θα σου πουν για τη μυρωδιά του χαρτιού, για την αίσθηση που έχει ένα βιβλίο όταν το κρατάς στα χέρια σου κλπ.

Και στην περίπτωση αυτή, αυτός που μπορούσε να δανειστεί ένα βιβλίο αλλα προτίμησε να το αγοράσει και να το βάλει στη βιβλιοθήκη του ή αντί να το αγοράσει ψηφιακά το αγόρασε σε παραδοσιακό φορμά, εκτός από την αγάπη του για το διάβασμα, αγαπά και το βιβλίο ως αντικείμενο.

Και πάλι δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό με αυτό, απλώς θέλω να τονίσω πως η "αγάπη" για κάτι , όταν μιλάμε για συλλογές, είναι συνήθως μια έννοια κάπως μπερδεμένη.
Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 11, 2019, 08:27:44 πμ »

Παράθεση από: trelovet στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 23:51:59 μμ
Τι ακριβώς ορίζεται ως συλλογή ? Ποιά τα κριτήρια? Ο αριθμός , η σπανιότητα, η τιμή αγοράς , τι άλλο ?

Ήθελα να ξεκαθαρίσω πως τη λέξη συλλογή την έχω χρησιμοποιήσει στο πρώτο post αλλά και στον τίτλο με την εντελώς ευρεία έννοια:

Παράθεση
συλλογή: η συγκέντρωση πραγμάτων

Όταν ανέφερα πχ ότι εγώ είχα πολλά εφφέ για την ηλεκτρική κιθάρα, αυτό δεν αποτελούσε συλλογή με τη στενή έννοια, αλλά με την ευρεία, μιας και είχα συγκεντρώσει πολλά όμοια "πράγματα".

Παράθεση από: P.I.T. στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 23:21:48 μμ
.........Αγαπάμε και το κοινωνικό και οικονομικό status symbol ενός αντικειμένου όταν μιλάμε για ρολόγια. Δεν διαβάζουμε άρθρα ούτε βλέπουμε video με θέμα "Τα Casio των 50€ επτά πρωθυπουργών" ή "Οι CEO προτιμούν SKMEI".....

Εδω θέλω να κάνω ένα μικρό σχόλιο. To μάρκετινγκ και το status symbol ενός αντικειμένου δεν καθορίζεται απαραίτητα από το κόστος. Να φέρω δύο παραδείγματα με πολύ φτηνά ρολόγια που αγόρασα εγώ:


CASIO F-91-W --> Είναι το ρολόι των 10-12 ευρώ που θα βρεις σχεδόν σε όλες τις (ευρείες) λίστες με τα ρολόγια που πρέπει να αγοράσει κανείς. Μάλιστα η καταναλωτική μανία γυρω από το συγκεκριμένο αντικείμενο εμπλουτίζεται με νέες "ιδέες" και θα διαβάσιες παντού "όταν τελειώσει η μπαταρία ή όταν κοπεί το λουράκι το πετάς και παίρνεις άλλο".

CASIO DW-5600 --> Ρολόι που επίσεις θα βρεις σε πάρα πολλές λίστες, ακόμα και σε περιπτώσεις που τα υπόλοιπα ρολόγια είναι πανάκριβα. Μαρκετάρεται ως το πιο φτηνό vintage g-shock, ότι πιο κοντά στο πρώτο g-shock (DW-5000) κλπ. Αν το δούμε και ακόμη πιο σφαιρικά, όλα τα g-shock μαρκετάρονται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Το brand αυτό είναι συνδεδεμένο με την απόλυτη αντοχή, με στρατιώτες στην έρημο, και δε συμμαζεύεται...


CASIO MDV-106 --> Ρολόι των 50 δολλαρίων που θα το βρεις σε πάρα πολλες αναφορές ως "το ρολόι του Bill Gates". Οι αναφορές αυτές δημιουργούν επίσης συγκεκριμένο κλίμα αγοράς. Για πολύ κόσμο αυτό το ρολόι θα αποκτήσει αξία μόνο και μόνο απ' αυτή την ιοστορία.

SEIKO SKX007 --> Ρολόι των 200 ευρώ για το οποίο θα σου γίνει πλύση εγκεφάλου σε κάθε σημείο του παγκόσμιου "ωρολογιακού" internet ότι πρέπει να το έχεις για πολλούς και διάφορους λόγους.


Ε λοιπόν δε θεωρώ τυχαίο ότι εγώ αγόρασα όλα τα παραπάνω. 

Δε θέλω να κάνω τη συζήτηση πιο συγκεκριμένη και να μιλάμε για συγκεκριμένα ρολόγια. Απλώς με την παραπάνω αναφορά ήθελα να δείξω ότι αυτός ο μηχανισμός που θα μας ωθήσει να ψωνίσουμε είναι ανεξάρτητος και από το πόσα λεφτά έχουμε εν γένει, αλλά και από το πόσο κοστίζει ένα συγκεκριμένο αγαθό.


Τέλος, ήθελα να παραθέσω 2-3 αναφορές γύρω από το πολύ ευρύτερο θέμα της καταναλωσης:

- The men who made us spend --> https://www.imdb.com/title/tt4198540/ (είναι τριλογία: υπάρχουν και τα "...made us fat", "....made use thin")
- The lightbulb conspiracy --> https://www.imdb.com/title/tt1825163/
- The century of the self --> https://www.imdb.com/title/tt0432232/?ref_=nv_sr_1?ref_=nv_sr_1

Στάλθηκε από: trelovet
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 23:51:59 μμ »

Τι ακριβώς ορίζεται ως συλλογή ? Ποιά τα κριτήρια? Ο αριθμός , η σπανιότητα, η τιμή αγοράς , τι άλλο ?
Αν έχω 5 Rolex είμαι συλλέκτης ?
30 Swatch ? 50 κινέζικά ?
Εχω συλλογή από 600 διαφημιστικά στυλό που δεν μου έχουν στοιχίσει ούτε μισό ευρώ
Εχω φίλο που συλλέγει πένες MontBlanc (εχει περίπου 30) και έχει πληρώσει μια γκαρσονιέρα γι'αυτές
Η έννοια της συλλογής είναι πολύ συγκεχυμένη
Το πνεύμα του συλλέκτη όμως είναι κοινό , να μαζέψει όσα περισσότερα μπορεί από αυτά που αγαπά
Στάλθηκε από: P.I.T.
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 23:21:48 μμ »

Είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα και αρκετά βαθύ για να το προσπεράσω με ένα "ωχ δε βαριέσαι".

Οι συλλογές ικανοποιούν το εγώ μας. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Ασφαλώς και εννοείται ότι "αγαπάμε" αυτό που συλλέγουμε.
Αγαπάμε τον σχεδιασμό, την αισθητική, την κουλτούρα, τη διαφορετικότητα, και ασφαλώς το γενικότερο φαίνεσθαι ενός ρολογιού. Αγαπάμε και το κοινωνικό και οικονομικό status symbol ενός αντικειμένου όταν μιλάμε για ρολόγια.
Δεν διαβάζουμε άρθρα ούτε βλέπουμε video με θέμα "Τα Casio των 50€ επτά πρωθυπουργών" ή "Οι CEO προτιμούν SKMEI".

Γενικότερα υπάρχουν και συλλογές που δεν χρειάζονται χιλιάδες ευρώ ή δολλαρίων για να δημιουργηθούν. Δεν είναι εκεί το θέμα μιας κι εμείς εδώ είμαστε watch freaks.

Κι εγώ αισθάνομαι πολλές φορές δέσμιος. Κάποια στιγμή υποχωρούν τα συμπτώματα, άλλοτε φουντώνουν.
Ζω με αυτά... Υπομένω κλπ.

Μόνο παιδιά ήσυχα, να μην ενοχλήσουμε τον διπλανό μας. Σσσσσσςςς! 
Στάλθηκε από: Nick
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 22:11:53 μμ »

Όλα αυτά που ακούστηκαν κάποια στιγμή απασχολούν τους πάντες.
Η ματαιότητα που υπάρχει στο κόσμο και σε ότι κάνουμε.
Να υποθέσω ότι οι προβληματιζόμενοι βρίσκονται σε μία ηλικία
μεταξύ 40 με 50. Κρίση μέσης ηλικίας.
Την περνάω και εγώ αυτή τη στιγμή. Ίσως να είναι αυτό
που με ώθησε να ασχοληθώ με τα ρολόγια.
Έχω καταλήξει στο εξής. Υπάρχω, άρα ασχολούμαι με ότι
μου κάνει κέφι εκείνη τη στιγμή. Το να σταματήσεις να
νοιάζεσαι, να παλεύεις να ασχολείσαι (με οτιδήποτε χαζό
ή σοβαρό) σημαίνει ότι απλά ότι έχει χαθεί η θέληση για ζωή
και απλά περιμένεις το αναπόφευκτο. Είναι μια προσωπική πάλη
με τον εαυτό σου. Λοιπόν μη κατηγορείτε τους εαυτούς σας και
μη βασανίζεστε. Απλά κάντε αυτό που θέλετε και μη μετανοιώνετε
για τίποτα.
Στάλθηκε από: gavromitsos
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 20:44:15 μμ »

Οχι, δεν ειμαι συλλεκτης, κοροιδο ειμαι. :)
Χομπυ, ξε-χομπυ, τα σκας κανονικα. Αν εχεις το χρημα βεβαια διαθεσιμο.
Πολλες αστοχες αγορες, ιδιως σε μικροπραγματα, που γυαλιζαν στο ματι. Παντα ετσι ημουν, απο παιδι. 
Πολλα φτηνορολογακια, τα φορουσα στην δουλεια, εσπαγαν, χαλουσαν, κατεληγαν στα σκουπιδια.
Αργοτερα, τα εσπρωχνα στο αμαξι. Το ταδε καλο τακακι, ζαντολαστιχα, στερεο, αμορτισερ, κλπ.
Μαλακισμενα λεφτα δηλαδη, αφου εκανα την δουλεια μου, ετσι και αλλιως.
Εχω και το ψαρεμα επισης χομπυ, αλλη μεγαλη αγαπη, αλλο εξοδο-αδιεξοδο.
Και να τα καλαμια, τα μηχανακια, πετονιες, νηματα, και τα παρελκομενα αυτων.
Καποια στιγμη, μου κολλησε το spinning. (ακομα το εχω) :D :D 
Εδω μπλεξαμε.
Χαμος στην αγορα, διαβασμα για επιλογες καλαμιου, aktion, μηκος, ποιοτητα υλικων, τιμη, κατασκευαστης, και διαφορες λεπτομερειες.
Βρεθηκα με εξι καλαμια, για διαφορα ψαρια. Και πως θα τα πιασουμε τα ψαρια, μα, με τεχνιτα δολωματα. :D
Χαθηκα σε ενα ωκεανο τεχνιτων, χρωματων, πλευσεων, διαστασεων, αλλα επιαναν ψαρια, αλλα οχι.
Γεμισα κασετινες, και ολο αγοραζα. Δεν ειναι και φτηνα, ενα καλο επωνυμο τεχνιτο, κοστιζει και 20 ευρω σημερα, μεχρι και 35 ορισμενα.
Αυτο το χρωμμα ξεσκιζει σε λουτσους, αυτο το ψαρακι στα λαβρακια, και παει λεγοντας.
Καποια στιγμη, ειχα καμια 200αρια τεχνιτα. Απο αυτα, ζητημα να πηρα ψαρι, με τα 20. Τα αλλα, στολιζουν την κασετινα.
Μπηκα σε μεγαλο τρυπακι, μεχρι που αρχισε η γκρινια απο την γυναικα. :(
Χομπυ το ρολοι, το ψαρεμα, η συντηρηση του αυτοκινητου, αρχισα να μαζευωμαι. Τα εβαλα κατω, δεν προχωραμε καλα ετσι.
Μερικα τεχνιτα τα πουλησα. Οπως και καλαμια. Κρατησα αυτα που αξιζουν. Τα υπολοιπα τα χαρησα.
Χαρησα δυο ρολογια στις αδελφες μου, και ενα σε ανηψιο μου. Τα υπολοιπα 4 που απεμειναν, ειναι και τα τελευταια.
Με πολυ σκεψη, και αυτοκριτικη, πλεον, οτι ειναι απαραιτητο.
Στάλθηκε από: oikonikos
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 17:42:51 μμ »

Παράθεση από: Spyoly στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 17:27:18 μμ
Παράθεση από: Giorgos_I στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:50:20 μμ
....IMO , αν αγοραζεις οτιδήποτε για επένδυση,  δεν είσαι συλλέκτης,  επενδυτης είσαι.

Συλλεγεις κάτι που αγαπάς,  σου μιλάει,  σε ικανοποιεί.  Η αγάπη,  δεν πουλιέται.

Ναι αλλά μερικές φορές πουλάς μια παλιά αγάπη (η σε πουλάει ) για μια καινουργια😜
Σωστός ο φίλος χαχαχαχα
Στάλθηκε από: Spyoly
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 17:27:18 μμ »

Παράθεση από: Giorgos_I στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:50:20 μμ
....IMO , αν αγοραζεις οτιδήποτε για επένδυση,  δεν είσαι συλλέκτης,  επενδυτης είσαι.

Συλλεγεις κάτι που αγαπάς,  σου μιλάει,  σε ικανοποιεί.  Η αγάπη,  δεν πουλιέται.

Ναι αλλά μερικές φορές πουλάς μια παλιά αγάπη (η σε πουλάει ) για μια καινουργια😜
Στάλθηκε από: george_
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:55:37 μμ »

Με το ρολόι,χασούρα εχεις
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:50:20 μμ »

....IMO , αν αγοραζεις οτιδήποτε για επένδυση,  δεν είσαι συλλέκτης,  επενδυτης είσαι.

Συλλεγεις κάτι που αγαπάς,  σου μιλάει,  σε ικανοποιεί.  Η αγάπη,  δεν πουλιέται.

Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:33:28 μμ »

Τον συνάνθρωπο μας εννοώ φυσικά...! Η σύζυγος θα ενοχλείται (για τους δικούς της λόγους) όπως και να έχει...!   :D  :D
Στάλθηκε από: Alexandros00
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:24:13 μμ »

Παράθεση από: Spyoly στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:23:06 μμ
Παράθεση από: Wolf- στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:19:20 μμ
Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα λες..! Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος...  συλλέγω δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι καταναλώνω και εξηγώ: Μικρός έκανα συλλογή από τηλεκάρτες.. Μεγάλη τρέλα... Πρέπει να έχω τις πιο σπάνιες τηλεκάρτες που βγήκαν όπως τις πρώτες δέκα...! Μάντεψε τι ξόδεψα για αυτή τη συλλογή...?! Μηδέν δραχμές και ευρώ...! Άλλοι κάνουν από πεταλούδες, γραμματόσημα,τεύχη Μίκυ Μάους, αυτοκινητάκια και γενικά είδη για τα οποία δεν χρειάζεται να ξοδέψεις μια περιουσία...! Γενικά είμαι της άποψης ότι καλό είναι να κάνουμε ότι μας κάνει χαρούμενους αρκεί να γίνεται α) με μέτρο και β) Χωρίς να ενοχλούμε τον δίπλα μας...!

Όταν λες τον δίπλα μας εννοείς αυτόν που κοιμάται δίπλα στο κρεβάτι μας η γενικότερα τον συνάνθρωπο μας,γιατί η διαφορα είναι τεράστια για τους συλλέκτες και τις συλλογές γενικοτερα
Αχαχαχαχα χαχα δακρυσα

Στάλθηκε από το LYA-L29 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Στάλθηκε από: Spyoly
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:23:06 μμ »

Παράθεση από: Wolf- στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:19:20 μμ
Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα λες..! Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος...  συλλέγω δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι καταναλώνω και εξηγώ: Μικρός έκανα συλλογή από τηλεκάρτες.. Μεγάλη τρέλα... Πρέπει να έχω τις πιο σπάνιες τηλεκάρτες που βγήκαν όπως τις πρώτες δέκα...! Μάντεψε τι ξόδεψα για αυτή τη συλλογή...?! Μηδέν δραχμές και ευρώ...! Άλλοι κάνουν από πεταλούδες, γραμματόσημα,τεύχη Μίκυ Μάους, αυτοκινητάκια και γενικά είδη για τα οποία δεν χρειάζεται να ξοδέψεις μια περιουσία...! Γενικά είμαι της άποψης ότι καλό είναι να κάνουμε ότι μας κάνει χαρούμενους αρκεί να γίνεται α) με μέτρο και β) Χωρίς να ενοχλούμε τον δίπλα μας...!

Όταν λες τον δίπλα μας εννοείς αυτόν που κοιμάται δίπλα στο κρεβάτι μας η γενικότερα τον συνάνθρωπο μας,γιατί η διαφορα είναι τεράστια για τους συλλέκτες και τις συλλογές τους  γενικοτερα😁😁😁
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 16:19:20 μμ »

Συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα λες..! Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος...  συλλέγω δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι καταναλώνω και εξηγώ: Μικρός έκανα συλλογή από τηλεκάρτες.. Μεγάλη τρέλα... Πρέπει να έχω τις πιο σπάνιες τηλεκάρτες που βγήκαν όπως τις πρώτες δέκα...! Μάντεψε τι ξόδεψα για αυτή τη συλλογή...?! Μηδέν δραχμές και ευρώ...! Άλλοι κάνουν από πεταλούδες, γραμματόσημα,τεύχη Μίκυ Μάους, αυτοκινητάκια και γενικά είδη για τα οποία δεν χρειάζεται να ξοδέψεις μια περιουσία...! Γενικά είμαι της άποψης ότι καλό είναι να κάνουμε ότι μας κάνει χαρούμενους αρκεί να γίνεται α) με μέτρο και β) Χωρίς να ενοχλούμε τον δίπλα μας...!
Στάλθηκε από: Alexandros00
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 15:52:36 μμ »

Προσωπικά δεν νιώθω φίλε μου την ανάγκη να συζητήσω το γιατί έχω πολλά ρολόγια η όχι. Τον ξέρω τον λογο τον  έχω αποδεχτεί και προχωράω με ότι καλό ή κακό κατά εσένα  συνεπάγεται αυτό.
Σεβαστή η άποψη από όλους.

Στάλθηκε από το LYA-L29 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 15:42:47 μμ »

Παράθεση από: Alexandros00 στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 15:28:45 μμ
Φίλε μου κάνοντας τη συγκεκριμένη ερώτηση στη συγκεκριμένη σελίδα..πως να το πω...ένα αντίστοιχο παράδειγμα είναι  σαν να πηγαίνει στο Δαφνί ένας φρικαλεος άνθρωπος και να ρωτάει τους ασθενείς πως θα γίνει καλά...

Στάλθηκε από το LYA-L29 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Υπάρχει μια διαφορά: Δεν ρωτάω πως θα γίνω καλά :D

Επίσης δεν μπορώ να πιστέψω:

- ότι είμαι ο μόνος που έχω τέτοιους προβληματισμούς εδώ μέσα - σίγουρα κάποιοι κοιτούν τα 10-20-30-40 ρολόγια τους και απορούν γιατί έφτασαν ως εδώ κλπ
- ότι δεν υπάρχουν μέλη με ένα άντε δύο "καλά" ρολόγια με τα οποία είναι ικανοποιημένοι (οι περισσότεροι στον κύκλο μου με ρολόγια χιλιάδων ευρώ είναι αυτής της κατηγορίας)
- οτι δεν υπάρχουν μέλη που έχουν μεν πολλά ρολόγια, αλλά τα θεωρούν επένδυση - είναι άλλο πράγμα να έχεις 20 "φτηνιάρικα" και άλλο 5 Rolex. Το τελευταίο μπορεί και να θεωρηθεί επένδυση. Έχω στον ευρύ κύκλο μου τουλάχιστον 2 άτομα που επενδύουν με την κυριολεκτική έννοια σε Rolex.

Εν ολίγοις θεωρώ ότι στο φόρουμ αυτό δεν υπάρχει ομοιομορφία και σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να διαβάσουμε πως το βλέπει ο καθένας μας.
Στάλθηκε από: Alexandros00
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 15:28:45 μμ »

Φίλε μου κάνοντας τη συγκεκριμένη ερώτηση στη συγκεκριμένη σελίδα..πως να το πω...ένα αντίστοιχο παράδειγμα είναι  σαν να πηγαίνει στο Δαφνί ένας φρικαλεος άνθρωπος και να ρωτάει τους ασθενείς πως θα γίνει καλά...

Στάλθηκε από το LYA-L29 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 15:02:12 μμ »

Παράθεση από: Spyoly στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 13:51:50 μμ
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)

(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)

Με αφορμή τα emoticons αυτά, θα ήθελα να τονίσω ότι ο σκοπός μου είναι ο ακριβώς αντίθετος από αυτόν που υπονοούν.  :P

Ξεκαθαρίζω λοιπόν δε βρίσκομαι εδώ ούτε για να κρίνω κανέναν, ούτε για να του πω αν και πως θα χαλάσει τα λεφτά του, ούτε για να του κάνω ψυχοθεραπεία. Προβληματισμούς και γνώμη εξέφρασα με αφορμή τη δική μου συμπεριφορά και μέχρι τώρα εμπειρία.
Στάλθηκε από: oikonikos
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 14:16:11 μμ »

Παράθεση από: vlzetko στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 13:10:10 μμ
Παράθεση από: george_ στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 12:51:26 μμ
Συμπερασμα?

Ήθελα να το αποφύγω, μιας και το θεωρώ σχεδόν δεδομένο ότι όσα πρόκειται να γράψω θα παρεξηγηθούν, αλλά αφού το ζήτησες:

Το συμπέρασμα μου είναι πως είμαστε 100% αποξενωμένοι από την αληθινή ζωή (κοινωνικότητα, ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις, δουλειά που να βγάζει κάποιο νόημα και πολλά άλλα..) και αυτοπροσδιοριζόμαστε μέσα από τον καταναλωτισμό θεωρώντας ότι μέσω αυτού θα νιώσουμε καλύτερα. Δεν μας είναι άγνωστο πχ το προφίλ αυτού που "δουλεύει όλη μέρα" και όσο δε δουλεύει "τα σκάει" σε κάθε λογής καταναλωτικά αγαθά.

Θεωρώ πως βρισκόμαστε εντός μιας αέναης καταναλωτικής λούπας.

Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική συζήτηση με κοινωνιολογικές προεκτάσεις (υπάρχει πολύ υλικό πάνω στο θέμα αυτό για όσους ενδιαφέρονται) και καλό θα ήταν προς το παρόν να το αφήσουμε εκτός αυτής της κουβέντας. Αυτό που όμως εγώ θεωρώ δεδομένο είναι το εξής: ανεξάρτητα με το αν αποφασίσουμε να τα σκάσουμε για να μαζέψουμε 1 ή 100 ρολόγια (ή ότιδήποτε άλλο), το πρώτο βήμα προς την "αληθινή ζωή" είναι να ξέρουμε ότι τη δεδομένη στιγμή βρισκόμαστε σε αυτό το mode. Το δεύτερο βήμα είναι να έχουμε σιγουρέψει ότι έχουμε αντιληφθεί πως δεν υπάρχει περίπτωση μέσα από αυτό τον αέναο κύκλο να νιώσουμε καλύτερα. Συνήθως θα νιώσουμε χειρότερα (πήρα το τάδε, αλλά μακάρι να μπορούσα να χα πάρει το δείνα, το Α που αγόρασα λίγο καιρό πριν πάλιωσε γιατί μόλις κυκλοφόρησε το Β κοκ) και αυτή την εμπειρία την έχουμε ως βίωμα σχεδόν όλοι. Παρόλα αυτά μας είναι δύσκολο να την αναγνωρίσουμε.

Μέσα από μια διαρκή αναζήτηση και συνειδητοποίηση ("τσάκωμα" του εαυτού μας όταν πέφτει θύμα αυτής της ιστορίας), έχουμε μια ελπίδα κάποια στιγμή να ζήσουμε χωρίς τέτοιου τύπου εξαρτήσεις.

Αυτά.

Συμφωνώ!!!
Στάλθηκε από: trelovet
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 13:58:24 μμ »

Συμφωνώ σε αρκετά , διαφωνώ σε άλλα
Συλλέγω πολλά και διαφορετικά πραγματα και κατά καιρούς συλλαμβάνω τον εαυτό μου να κολλάει σε κάτι, όπου και επενδύω το υστέρημά μου , ενίοτε χωρίς καμία αιτία , ετσι απλά για να αυξήσω την εκάστοτε συλλογή.
Νομίζω ότι η μανία μου όμως ώς συλλέκτη δεν με έχει απομονώσει από την υπόλοιπη ζωή μου
Λειτουργώ όπως κάθε νορμάλ άνθρωπος, εχω τους φίλους μου , την οικογένειά μου, τις εξόδους για διασκέδαση , τα χόμπυ , τα ταξίδια κλπ
Οι συλλογές μου είναι ένα είδος συμπληρώματος κυρίως όταν είναι στο σπίτι και βαριέμαι
Επίσης δεν έχω μονομανίες αγοράς συγκεκριμένων πραγμάτων , αγοράζω ότι μου αρέσει εκείνη τη στιγμή , πχ. ενα ρολογάκι των 3 ευρώ που έχει κάποια τσαχπινιά
Στάλθηκε από: Spyoly
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 13:51:50 μμ »



Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 13:10:10 μμ »

Παράθεση από: george_ στις Σεπτέμβριος 10, 2019, 12:51:26 μμ
Συμπερασμα?

Ήθελα να το αποφύγω, μιας και το θεωρώ σχεδόν δεδομένο ότι όσα πρόκειται να γράψω θα παρεξηγηθούν, αλλά αφού το ζήτησες:

Το συμπέρασμα μου είναι πως είμαστε 100% αποξενωμένοι από την αληθινή ζωή (κοινωνικότητα, ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις, δουλειά που να βγάζει κάποιο νόημα και πολλά άλλα..) και αυτοπροσδιοριζόμαστε μέσα από τον καταναλωτισμό θεωρώντας ότι μέσω αυτού θα νιώσουμε καλύτερα. Δεν μας είναι άγνωστο πχ το προφίλ αυτού που "δουλεύει όλη μέρα" και όσο δε δουλεύει "τα σκάει" σε κάθε λογής καταναλωτικά αγαθά.

Θεωρώ πως βρισκόμαστε εντός μιας αέναης καταναλωτικής λούπας.

Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι μια εντελώς διαφορετική συζήτηση με κοινωνιολογικές προεκτάσεις (υπάρχει πολύ υλικό πάνω στο θέμα αυτό για όσους ενδιαφέρονται) και καλό θα ήταν προς το παρόν να το αφήσουμε εκτός αυτής της κουβέντας. Αυτό που όμως εγώ θεωρώ δεδομένο είναι το εξής: ανεξάρτητα με το αν αποφασίσουμε να τα σκάσουμε για να μαζέψουμε 1 ή 100 ρολόγια (ή ότιδήποτε άλλο), το πρώτο βήμα προς την "αληθινή ζωή" είναι να ξέρουμε ότι τη δεδομένη στιγμή βρισκόμαστε σε αυτό το mode. Το δεύτερο βήμα είναι να έχουμε σιγουρέψει ότι έχουμε αντιληφθεί πως δεν υπάρχει περίπτωση μέσα από αυτό τον αέναο κύκλο να νιώσουμε καλύτερα. Συνήθως θα νιώσουμε χειρότερα (πήρα το τάδε, αλλά μακάρι να μπορούσα να χα πάρει το δείνα, το Α που αγόρασα λίγο καιρό πριν πάλιωσε γιατί μόλις κυκλοφόρησε το Β κοκ) και αυτή την εμπειρία την έχουμε ως βίωμα σχεδόν όλοι. Παρόλα αυτά μας είναι δύσκολο να την αναγνωρίσουμε.

Μέσα από μια διαρκή αναζήτηση και συνειδητοποίηση ("τσάκωμα" του εαυτού μας όταν πέφτει θύμα αυτής της ιστορίας), έχουμε μια ελπίδα κάποια στιγμή να ζήσουμε χωρίς τέτοιου τύπου εξαρτήσεις.

Αυτά.
Στάλθηκε από: george_
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 12:51:26 μμ »

Συμπερασμα?
Στάλθηκε από: vlzetko
« στις: Σεπτέμβριος 10, 2019, 12:43:28 μμ »

Disclaimer: Αυτό το νήμα δεν έχει κανένα σκοπό να προσβάλλει τα μέλη του φόρουμ, ούτε ο υποφαινόμενος έχει καμία διάθεση υποδείξεων. Πρόκειται απλά για μια δική μου προσπάθεια να κατανοήσω πως σκέφτονται άτομα με κοινά με τα δικά μου ενδιαφέροντα.

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, με οτιδήποτε έχω καταπιαστεί, έχω "καεί". Αυτό μεταφράζεται σε:

- άπειρες ώρες αναζήτησης πληροφοριών
- άπειρες ώρες αναζήτησης για αγοραπωλησίες
- άπειρες αγορές και στοιβαγμένα αντικείμενα, από αυτά που κάθε φορά αποφάσιζα πως αποτελούν "πάθος" μου

Πρόχειρα παραδείγματα:

- Ηλεκτρικές κιθάρες, πετάλια/εφφέ, ενισχυτές: Παρότι ποτέ δεν ήμουν καλός κιθαρίστας, είχε υπάρξει στιγμή που βρέθηκα με 5 κιθάρες και ένα σκασμό πετάλια και πολυεφφέ
- Ηλεκτρονικό τσιγάρο: H προσπάθειά μου να κόψω το τσιγάρο έγινε σχεδόν χόμπυ (είναι κάτι που προσπαθώ να ξεχάσω..). Αυτή η ιστορία κράτησε χρόνια. Δε θέλω να σκέφτομαι τι λεφτά φαγώθηκαν σε ακόμη έναν επισκευάσιμο ατμοποιητή από το τάδε ατσάλι, άλλο ένα μηχανικό mod, άλλο ένα ηλεκτρονικό mod κλπ
- Καπνοσύριγγες (οι γνωστές και ως πίπες): Σε επόμενη φάση της ζωής μου που αποφάσισα ότι είμαι πολύ "μερακλής" για να ασχολούμαι με το ηλεκτρονικό τσιγάρο, ξεκίνησα να μαζεύω και να καπνίζω πίπες. Μέσα σε 3 μήνες βρέθηκα με 15 (οκ αρκετές από αυτές μου χαρίστηκαν από οικογενειακό φίλο), με ένα σκασμό καπνούς (θέλει προσπάθεια να βρεις σοβαρούς καπνούς να σημειωθεί) κλπ (2-3 χρόνια μετά ακόμη δεν μπορώ να ξεφορτωθώ τις "επενδύσεις" του χύμπυ αυτού..)

Η λίστα αυτή δεν έχει τελειωμό.

Ενάμιση χρόνο πριν, έπαθα αυτό που λέμε σε απλά ελληνικά "έγκιωσα". Αισθάνθηκα την ανάγκη να ξεφορτωθώ τη "σαβούρα" μου, να ζήσω με λιγότερα αντικείμενα και κυρίως να ζήσω μια πιο απλή ζωή. Είχα ήδη κόψει το τσιγάρο και είχα νιώσει μια απίστευη ελευθερία που δεν εξαρτώμουν από 100 παπαρδέλια που θα πρέπει να κουβαλάω μαζί μου (ειδικά την περίοδο του ηλ. τσιγάρου).

Ερχόμαστε στο σήμερα λοιπόν.

Πλέον όντως ζω μια πιο απλή ζωή. Αυτό τον ενάμιση χρόνο ψώνισα μόνο απαραίτητα αντικείμενα, μέσα από μια διαδικασία που έπρεπε να απαντήσω στον εαυτό μου "γιατί το χρειάζομαι αυτό;". Όλα αυτά μέχρι που επέστρεψε η τρέλα με τα ρολόγια...


Η ιστορία μου με τα ρολόγια δεν είναι μακροχρόνια. Μετράει περίπου μια 3ετία, όταν έχοντας 1 καλό ρολόι ξεκίνησα να μαζεύω CASIO. Κάπου εκεί ήρθε και ενα SXK007 και σταμάτησα να ασχολούμαι. Όταν πήρα την απόφαση να διώξω συλλογές και περιττά αντικείμενα, τα ρολόγια δεν τα πείραξα. Θες γιατί δεν είχα δώσει πολλά λεφτά, θες γιατί όντως φορούσα μερικά από αυτά, τα άφησα στην ησυχία τους.

Μέχρι που την αρχή αυτού του καλοκαιριού αποφάσισα να πάρω έναν μπρασελέ για το SKX007...και ένα F91-W που δεν είχα....και ένα DW-5600...και ένα MDV-106....και μια homage χελώνα με διάφορα έξτρα parts...και ένα GW-M5610....και.....

Σημείωση: Κάπου εδώ θα πρέπει να σημειωθεί οτι σε αυτό το ποστ δεν ασχολούμαι με το κόστος. Δεν κοιτάζω δλδ αυτή την ιστορία από τη σκοπιά του πόσα χρήματα έχουν ξοδευτεί, αλλά πόσα αντικείμενα, χρήσιμα ή άχρηστα έχουν συλλεχθεί..


Για να μην τα πολυλογώ, πλέον έχω αλλάξει πολύ σαν άνθρωπος. Με "τσακώνω" ακαριαία όταν μπαίνω σε αυτό το άγριο καταναλωτικό mode. Άλλοτε με αφήνω να αγοράσω τις βλακείες μου και άλλοτε όχι, αλλά κυρίως ότι και να πράξω δεν έχω πλέον την ψευδαίσθηση ότι ακόμα ένα ρολόι (ή οτιδήποτε άλλο) θα μου φέρει χαρά. Ξέρω ότι αυτή διαδικασία είναι ένας αέναος κύκλος που δε σταματά ποτέ.. Ξέρω καλά ότι μόλις αγοραστεί το Α, το μυαλό επικεντρώνεται ΑΚΑΡΙΑΙΑ στο Β.

Στη φάση αυτή, έχω μετανιώσει πολύ που βρέθηκα με τόσα ρολόγια. Ξεκίνησα να χαρίζω μερικά εξ' αυτών σε δικούς μου ανθρώπους, άλλα πούλησα και κάποια άλλα θα τα πουλήσω στο άμεσο μέλλον. Αδυνατώ να κοιτώ τα 6-7 ρολόγια μου και να νιώθω άσχημα επειδή δεν ξέρω ποιο να πρωτοφορέσω. Ακούγεται αστείο, αλλά με πιάνει "τρέλλα"' όταν μου συμβαίνει αυτό.

Αντιλαμβάνομαι ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν είναι η καλύτερη ιδέα να μιλάς για σχοινιά, αλλά θα ήθελα να διαβάσω με ενδιαφέρον τις γνώμες σας πάνω στο θέμα, μιας και πολλοί από εσάς έχετε συλλογές.

Μάλιστα υποπτεύομαι ότι για να έχετε συλλογές ρολογιών....θα έχετε ανάλογες και άλλων αντικειμένων.