Αυτό είναι το review του δεύτερου δώρου που κέρδισα σε κλήρωση του greekwatchforum
, Casio MTP-1290D-1A2VEF
Πρόκειται για ένα καθημερινό beater quartz ρολόι το οποίο beats above its weight class όπως θα έλεγαν οι σύμμαχοι μας, δηλαδή βλέπει με αξιώσεις και αρκετά ακριβότερα του ρολόγια.
Το ρολόι έχει διαστάσεις 50mm x 42,2mm (με τη κορώνα, 40mm χωρίς) x 10,3mm με lugs 21mm. Βάρος με το μπρασελέ είναι μόνο 118 γρ. Έχει ορυκτό κρύσταλλο χωρίς AR, push-pull κορώνα και υδατοστεγανότητα στα 50 μέτρα οπότε αντέχει πλύσιμο χεριών και κρύο ντους.
Ξεκινώντας από τα θετικά στοιχεία του ρολογιού, σίγουρα κυριαρχεί το dial. Στο κέντρο έχει το εφε του λεγόμενου bamboo dial, στη περιφέρεια σειρά πολύ λεπτών ομόκεντρων κύκλων, στα σημεία των ωρών μικρούς πολυγωνικούς markers με φωσφορίζον υλικό, οι δείκτες είναι κλασικοί, επίσης με γενναιόδωρη ποσότητα του ίδιο υλικού (κάτι που δίνει ικανοποιητικό lume). Με άφησε έκπληκτο η ποιότητα της εκτύπωσης του dial και φαίνεται η μεγάλη πρόοδος που έχουν κάνει οι Κινέζοι τα τελευταία χρόνια - πριν 10 με 15 χρόνια θα περίμενες αντίστοιχο dial σε ρολόγια αρκετά μεγαλύτερης τιμής.
Το lume φαίνεται εντυπωσιακό για τη κατηγορία και τον χαρακτήρα του ρολογιού, βέβαια δεν διαρκεί πολύ.
Προχωράμε στο bezel το οποίο δεν είναι περιστρεφόμενο, έχει τις ώρες σε 13-24 αριθμούς με ευχάριστη γραμματοσειρά σε χρυσή απόχρωση, καλός συνδυασμός γενικά με την αισθητική του dial αν και κάνει λίγο δυσκολότερη την επιλογή κάποιου λουριού.
Η κάσα του ρολογιού είναι στιβαρή, γυαλισμένη πλην των lugs τα οποία είναι βουρτσισμένα με ένα καλό συνολικό αποτέλεσμα. Κλασικό και το case back.
Ιδιαίτερη επιλογή είναι η θέση της κορώνας - η κορώνα φεύγει κάτω από το crown guard και οριακά είναι εντός του ύψους της κάσας, κάτι αρκετά παράξενο, ίσως για να διευκολύνει αλλαγές της ώρας, ίσως λόγω κάποιας ιδιαιτερότητας του μηχανισμού, πάντως το τελικό αποτέλεσμα αφαιρεί από την ισορροπία του ρολογιού.
Ο μηχανισμός κατά 90% (δεν το έχω ανοίξει ακόμα) είναι ο Hattori PC21, ένας τυπικός φτηνός quartz της Seiko και αναφέρεται ως Japan movement στο συγκεκριμένο ρολόι. H ακρίβεια του μηχανισμού ορίζεται σε ένα αξιοπρεπές +/- 20 δευτερόλεπτα/μήνα, η μπαταρία του τυπικά αντέχει 3 έτη. Τα συγκεκριμένα quartz φτιάχνονται κατά χιλιάδες στα εργοστάσια της Seiko ανά τον κόσμο, συνήθως με τη λογική του Japan supervised, όχι βέβαια ότι υπάρχουν και ιδιαίτερες απαιτήσεις στη κατασκευή τους. Σκυλιά αξιοπιστίας, μπορεί να τρέχουν για πάντα, το μόνο πιθανό πρόβλημα ο μαγνητισμός (προδιαγραφή μέχρι 1600 Α/m) και το πολύ κρύο (θερμοκρασιακό όριο -5 / +50 βαθμοί κελσίου). Δεν είναι βέβαια ρολόι για χιόνια.
Το μπρασελέ είναι φτιαγμένο από αναδιπλωμένο ατσάλι, τελειώνει με half-links, στοιχεία αναμενόμενα για τη κατηγορία τιμής. Στα θετικά το clasp του οποίου οι μικρορυθμίσεις του εγγυώνται ότι όλοι θα βολευτούν στο χέρι τους. Ο ήχος του δεν παραπέμπει σε κονσερβουκούτι που κατηφορίζει χωματόδρομο όπως κάποια άλλα φτηνά μπρασελέ (γκουχ, Μako, γκουχ). Στα αρνητικά το ότι το βούρτσισμα που έχει σαν απόχρωση ξεχωρίζει από τα lugs με άσχημο τρόπο και, για μένα πάντα, το ότι χρησιμοποιεί το παλιό σύστημα των μεγάλων pins κάτι που υποτίθεται κάνει πιο εύκολη τη ρύθμιση αλλά εμένα με παίδεψε αρκετά.
Ενώ στο μάτι λοιπόν το σύνολο με το μπρασελέ δεν είναι άσχημο εκ πρώτης όψης, αν παρατηρήσεις προσεκτικά το ρολόι τότε το μπρασελέ ξεχωρίζει αρνητικά επειδή δεν ακολουθεί το υπόλοιπο σύνολο. Εξ ου και η φωτό με το μαύρο ΝΑΤΟ.
Γενικά ένα καλής ποιότητας σπορ λουρί θα απογειώσει το ρολόι, όμως υπάρχουν δύο στοιχεία δυσκολίας εδώ, το ένα είναι η διάσταση των lugs (21mm) και η άλλη τα χρυσά στοιχεία στο bezel. Οπότε είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση ενός τυπικού λουριού που να κουμπώσει εντελώς οπτικά - θα έλεγα ότι ένα 22αρι rally μαύρο θα ήταν το βέλτιστο, αν βέβαια χωρέσει. Το συγκεκριμένο ΝΑΤΟ π.χ της φωτό είναι 22άρι όμως είναι αποδεκτό, ενώ άλλα 22αρια όχι. Ένα σημαντικό πρόβλημα εδώ για τη χρήση από κάποιον βέβαια που το μάτι του ξέρει από ρολόγια. Ο μέσος χρήστης θα είναι ικανοποιημένος από το σύνολο ως έχει και στον καρπό το ρολόι φαίνεται και ωραίο και αρκετά ακριβότερο. Θα έλεγα ότι είναι ένα πολύ καλό δώρο καθώς δεν μαρτυρά τη τιμή του, είναι πρακτικό και αξιόπιστο ενώ υπάρχουν και πολλές διαφορετικές χρωματικές εκδόσεις (μπλε ή λευκό dial, κοκ).
Συμπερασματικά είναι ένα ρολόι που τιμά τη κατηγορία τιμής του, αδικείται από κάποια στοιχεία όπως η θέση της κορώνας και η ποιότητα του μπρασελέ και φοριέται ευχάριστα και σαν κύριο ρολόι αν δεν υπάρχουν πολλές απαιτήσεις ή μεγάλο μπάτζετ, αλλά και χωρίς να χτυπά αρνητικά σε περιστάσεις όπου δεν θες να φορέσεις κάτι ακριβότερο, π.χ ετοιμάζοντας σχέδια σε ένα σχεδιαστήριο, εξετάζοντας έναν ασθενή σε ένα ιατρείο, οδηγώντας ένα επαγγελματικό όχημα, πηγαίνοντας σε ένα κωλάδικο κοκ.
Αυτά λοιπόν με το Casio του 2016, stay tuned για 2 ακόμα reviews σύντομα και ραντεβού τέτοιες μέρες του χρόνου για το review του ρολογιού της κλήρωσης του 2017!
