από κείμενο ενός αναγνώστη γνωστού πολιτικού ("προοδευτικού") site που το μεταφέρω αυτούσιο χωρίς σχόλια...
Ανάγνωση τρίτη: «Ουπς! Βγήκαμε πρώτοι! Και τώρα;;;;»
Ο Σοσιαλισμός, αυτός ο υπ’αριθμόν ένα μύθος της Αριστεράς, με όλο το φιλοσοφικό και ιδεολογικό του υπόβαθρο και με όλες τις οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικές του προεκτάσεις, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια εγκυκλοπαίδεια ψευδών. Μιας και η «ελπίδα» (αυτή που ήρθε…) αποτελεί το ασφαλέστερο ναρκωτικό που μπορεί ποτέ να εφεύρει ένας τύραννος, ο Σοσιαλισμός μονίμως αισιόδοξος και «ελπιδοφόρος» παρά τις συνεχείς αποτυχίες του, αντιπροσωπεύει την καλύτερη παγίδα που μπορεί να εφεύρει ποτέ η τυραννία, για να παγιδεύσει τους ανεκπλήρωτους ανθρώπινους πόθους και τις επιθυμίες του κοσμάκη για ένα καλύτερο αύριο. Βεβαίως ο cool Αλέξης μας δεν είναι τύραννος, αλλά ένας λαϊκιστής δημαγωγός που οι κακές γλώσσες λένε ότι είναι «μαριονέτα» του Ομπάμα για να διεμβολίσει την Ευρώπη. Και όσο πιο μεγάλη η προσδοκία και η «ελπίδα» (αυτή που ήρθε…), τόσο πιο μεγάλη και η απογοήτευση. Όσο αναφορά δε τα «σοσιαλιστικά» όνειρα κάποιων, οι Γερμανοί λένε: träume sind schäume! Τα όνειρα είναι σαπουνάδες! Ήδη στο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνουν από τώρα δικαιολογίες. Σημειώστε τις, θα σας χρειαστούν στο μέλλον για…σύγκριση: «Δυστυχώς δεν είχαμε κοινοβουλευτική πλειοψηφία…», «οι συναινέσεις απαιτούν και συμβιβασμούς…», «οι δομές του συστήματος δεν ανατρέπονται σε μια μέρα…», «το γενικότερο περιβάλλον είναι καπιταλιστικό και αντιδραστικό, δεν μας άφησε να εφαρμόσουμε την πολιτική μας…», «μας υπονόμευσαν οι συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης…», «μην περιμένετε θαύματα, κάναμε ότι μπορέσαμε…», «χρειαζόμαστε και άλλο χρόνο για να ολοκληρώσουμε το έργο μας…», «μας έφθειρε ο κυβερνητισμός και η αστικοποίηση…», «μόνο αν αλλάξει πολιτική η Ευρώπη (ο Κόσμος, ο πλανήτης, το ηλιακό σύστημα, ο γαλαξίας, το Σύμπαν…), θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε επιτυχώς την πολιτική μας….», «η πολιτική μας δεν βρήκε ανταπόκριση από τον λαό…», «οι αγορές τελικά αποδείχθηκαν ανοικτίρμονες και αμείλικτες…», «δεν υπολογίσαμε επαρκώς τις αντοχές του νεοφιλελεύθερου δόγματος στην Ευρώπη…», «υποσχεθήκαμε τον ουρανό με τα άστρα, φυσικό ήταν να απογοητεύσουμε…», «η αντιπολίτευση δεν στήριξε τις επιλογές μας…», «ο λαός δεν θέλησε να στηρίξει τις πολιτικές μας…», «δεν επικοινωνήσαμε με την κοινωνία όπως θα έπρεπε…». «δεν…δεν…δεν…δεν…δεν…δεν…». Θα υπάρξουν και άλλες δικαιολογίες. Άλλωστε ο Σοσιαλισμός είναι μονίμως ανεξοικείωτος με αποτελέσματα. Αντιθέτως είναι απολύτως εξοικειωμένος με δικαιολογίες…
