Παιδιά,
το είχα πάρει... Είναι το μόνο ρολόι που πήρα και δεν το έχω πια...
Θα πολυλογήσω λίγο, γιατί ακόμα με πονάει.
Ήταν κάπου στο 2014. Το ρολόι καταργημένο από καιρό, αλλά είχα καταφέρει να βρω 3-4 μαγαζιά στη Γερμανία όπου υπήρχε ακόμα, σε εξωφρενική όμως τιμή, 600-700€. Υπόψιν ότι η κανονική τιμή του ήταν περίπου όσο το πράσινο SARB017, ~350€. Τεσπα, το αποφασίζω, σκάω τα 600, το παίρνω από
ΕΔΩ. Λίγες φορές έχω εντυπωσιαστεί τόσο από ένα Seiko. Αυτό το ρολόι τα είχε όλα τέλεια. Το δε μπρασελέ, μια ομορφιά. Και η 6R15, 3 μέρες στο χέρι, κολλημένη στο... ±0.

Και μετά έτυχε και πήρα τη λούπα να θαυμάσω αυτό το υπέροχο μαυροπράσινο dial-χαμαιλέοντα. Και είδα κάποια σημάδια από σκόνη στο καντράν κι ένα απειροελάχιστο σημάδι στη στεφάνη (πιθανώς να ήταν σε βιτρίνα). Δε φαίνονταν παρά μόνο με τη λούπα, αλλά... υπήρχαν. Και ήταν αρκετά για να βγάλουν την... OCD από μέσα μου. Γράφω μήνυμα στο Γερμανό να μου στείλει άλλο. Δεν είχε. Αποφασίζω να το στείλω πίσω και να ζητήσω refund. Το παραλαμβάνει ο Γερμαναράς κι αρχίζει τις δικαιολογίες, τις καθυστερήσεις και τα σουξου-μουξου. Λεφτά πάντως δεν έστελνε.
Μέχρι να πάρω τα χρήματα πίσω (μετά από dispute και escalation) πέρασαν 2 μήνες. Και οι άλλες πηγές για το ρολόι δεν υπήρχαν πια... Το χάσαμε το κορμί, Πατριώτη...

Το ψάχνω και τώρα κατά καιρούς, αλλά είτε το βρίσκω σε κακή κατάσταση, είτε πάνω από 1000ρικο.
Καλά να πάθω κι εγώ κι οι ιδιοτροπίες μου. -Θ.