Βέγγος: Περιμένεις κορίτσι ε; Έρωτας;
Ηλιόπουλος: Εμ...
Βέγγος: Όλα είναι ατμός και διαλύονται. Το χρήμα είναι ατμός και φεύγει. Zεις για λίγο τη Ζωή σου και μετά «Άμωμοι εν οδώ αλληλούια».
Ηλιόπουλος: Χαρούμενο θέμα βρήκες. Έχεις κάνει ψάλτnς;
Βέγγος: Όχι. Έχω παρακολουθήσει ένα σωρό κηδείες.
Ηλιόπουλος: Και τι θέλεις τώρα, να παρακολουθήσεις και τη δική μου;
Βέγγος: Όχι, αλλά θα πεθάνεις και σύ μια μέρα, δε θα πεθάνεις;
Ηλιόπουλος: Μπα να φας τη γλώσσα σου, χτύπα ξύλο χριστιανέ μου. Κουνήσου από τη θέση σου.
Βέγγος: Κουνnθείς δεν κουνnθείς, ουδείς γλυτώνει το μοιραίο. «Η Ζωή εισερχομένη από την πόρτα, ο θάνατος παραμονεύει στο παράθυρο». Θρασύβουλας
Ηλιόπουλος: Α, δικό σου...
Βέγγος: Μάλιστα. Διότι, ότι και να κάνεις στη Ζωή, όσο και να zήσεις, θα 'ρθει μια μέρα ο καπετάν Μιχάλης και θα σου πει: «Μουσιού, για γκελ μπουρντά».
Ηλιόπουλος: Ποιος είναι ο καπετάν Μιχάλης;
Βέγγος: Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ.
Ηλιόπουλος: Α, ωραία. Και μιλάει γαλλικά και τούρκικα;
Βέγγος: Μωρέ, ότι του γουστάρει μιλάει.
Ηλιόπουλος: Σωστά! Αρχάγγελος είναι, ότι θέλει κάνει.
Βέγγος: Το μόνο σίγουρο πράγμα στη Ζωή, είναι ο θάνατος!
Ηλιόπουλος: Βλέπω, μέλι στάζει η γλώσσα σου. Δε μου λες, εξοχικό κέντρο είναι εδώ η γραφείο κηδειών;