Η ελβετική ωρολογοποιία εδώ κι εκατοντάδες χρόνια στηριζόταν στην εξειδίκευση. Κάποιοι φτιάχνουν κάσες, κάποιοι καντράν, άλλοι μηχανές, άλλοι κομπλικασιόν, άλλοι το φινίρισμα, άλλοι τη συναρμολόγηση κοκ. Δεν έχει ούτε 20 χρόνια (μη σε πω 8 χρονια) που ξεκίνησε η μόδα του ιν-χάουζ και του όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω.
Απ' την άλλη, σε κάποιες περιπτώσεις, οι μεγάλες εταιρείες όπως η ΙΒεΤσέ κι Ουλίς Ναρντέν, από τη βασική μηχανή κρατάνε μόνο τη βάση. Δηλ. γρανάζια, βίδες, μοχλοί κλπ αλλάζονται με δικά τους. Συν το φινίρισμα.
Sent from my iPhone using
Tapatalk