Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μου πηχτή, αλλά έτυχε κει πέρασε από μπροστά μου το video, έχει πολλές ανατριχιαστικές λεπτομέρειες 
και είπα να το ανεβάσω, μιας και ο μάστορας παππούς Τάσος μου φάνηκε πολύ μερακλής. 
Ο παππους ο Τάσος, παραδοσιακός. Ολα με τον μπαλτά.
Η πηχτή, είναι ένας μεζές, υποχρεωτικός, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέρη του ζώου, μια και όπως το λέει, εκείνες τις εποχές, ο κόσμος πείναγε, και δεν πετιόταν τιποτε. Χρησιμοποιούσαν όλα τα μέρη, ακόμα και τα ανατριχιαστικά που αναφέρει.
Πηχτή κάνουμε όταν βράζουμε χοιρινό, πράγμα σχετικά σπάνιο στις μέρες μας, που όταν το κάνουμε, συνήθως είναι ψητό. Και το ψητό γίνεται για να φύγουν τα πολλά λίπη, αλλιως, .....τα χαπάκια της χοληστερίνης ειναι must.
Επίσης, στην παιδική μας ηλικία, θυμάμαι ακόμα τις "πατσές και ποδαράκια" που μας έκανε ο μάνα μας, ακριβώς έτσι με βρασμό, για να βγεί η ζελέ με όλα τα θρεπτικά της συστατικά, ήταν ότι έπρεπε για την ανάπτυξη των αρθρώσεων. Και γίναμε ....γομάρια.
Πολλές παραδοσιακές παρασκευές εκείνων των χρόνων, έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, ίσως λιιιιιιιιιγο πιο διαφορετικές, αλλα στην ουσία ίδιες. Αλλάξανε λιγο λόγω βιομηχανοποίησης.
Φέρνω παράδειγμα τα καπνιστά, μέθοδος συντήρησης, τα σαλάμια αέρος, τα παστά, κλπ.
Συγγενής της κυρίας μου, πλέον μεγάλο όνομα στα παραδοσιακά αλλαντικά, τέτοιες συνταγές χρησιμοποίησε και εξέλιξε.
Και επίσης και το λάχανο τουρσί, είναι η συντήρηση που ακολουθείται.
Το λίπος, αυτο που αφαίρεσε, ήταν τροφή, ειδικά στα βόρεια κλίματα όπου παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν τα χοιρινά.
Σε παραδοσιακές μπυραρίες στην Γερμανία, της γειτονιάς και του φοιτητόκοσμου, πχ Στουτγκάρδη, στους πάγκους έχει πήλινα με το λίπος με πιπέρι κλπ, και αλοίφεις το λίπος στο ψωμί και ................κατεβάσεις και μερικές μπύρες.
Και μην ξεχνάμε ότι και κομμάτια του λίπους, ( λαρδί ) τρώγονταν με διάφορους τρόπους, ή χρησιμοποιούντο για λίπανση στα ξύλινα γρανάζια μύλων / ανεμόμυλων.
