Το 2015, σε προσωπικό επίπεδο, ήταν η χειρότερη χρονιά της τελευταίας 15ετίας (τουλάχιστον...) Πόσο μάλλον σε ωρολογιακό επίπεδο...
Ξεκινήσαμε με φόρα από το '14: Το φλεβάρη ήρθε αυτό που εξελίχθηκε σε ένα από τα αγαπημένα μου ρολόγια. Το L.E. Seiko Sumo
SBDC027:
Στο καπάκι, ανήμερα της γιορτής μου, εκπληρώθηκε ένας άλλος "πόθος". Από τον φίλο μου Νικόλα-g πήρα ένα εξαιρετικο vintage Seiko
6309-7040:
Την Άνοιξη χτύπησα μια ευκαιρία που πέτυχα στο ebay. Ένα μικρό, αλλά ιστορικό vintage military
CWC G10 του '89:
Ύστερα καλοκαίριασε, ένας τύπος είπε
"αγάπη μου έκλεισα τις τράπεζες", και μάθαμε ότι όταν λέμε "όχι" εννοούμε "ναι"...
Η δουλειά σταμάτησε, και οι επόμενοι 6 μήνες ήταν μήνες επιβίωσης και φυσικά ωρολογιακής ανομβρίας...
Χαρακτηριστικό της γκαντεμιάς του '15: Σάββατο 2-1-16, με το που βγήκε η χρονιά, χτύπησε το τηλέφωνο: Δουλειά...!
Ευτυχώς, το 2015 δεν ήταν όλα μαύρα... Η μικρή μας φωτεινή ηλιαχτίδα μας κράτησε όρθιους, μας έθρεψε, μας έδωσε ελπίδα, μας έκανε να τα ξεχάσουμε όλα...

Ευλογία τα παιδιά... -Θ.