Με έχει πιάσει άγχος μήπως μου μείνει το bb στο χέρι.
Ή μήπως μήπως μου φύγει από το χέρι.
Ή μήπως στις 6 ώρες σταματήσει να δουλεύει.
Αφού δεν κοιμάμαι για να μην μείνει το ρολόϊ ακίνητο για 7 ώρες.
Να σας πω και άλλη μία ιστορία. Σε ολοκαίνουργιο Rolex Explorer II, τη δεύτερη μέρα που το φόρεσα, η λουμινόβα από το «3» ξεκόλλησε & άρχισε να βολτάρει στο dial.
Σαράβαλα τα Tudor, χρέπια τα Rolex.
Πάμε παρακάτω.
Σε IWC χρονογράφο που είχα πάρει (μτχ) δε δούλευε τίποτα σωστά. Η κορώνα δεν μπορούσε να κάνει σωστά 2 «κλικ» προς τα έξω. Όταν ήσουν στο δεύτερο δεν πήγαινε στο πρώτο. Στο ένα από τα subdials οι δείκτες πήγαιναν βάρκα γυαλό.
Χρέπια και τα IWC
Πάμε παρακάτω.
Σε Omega speed reduced (πάλι μτχ) γινόταν πανηγύρι. Οι δείκτες των subdials δεν μηδένιζαν σωστά στο reset. Ο λεπτοδείκτης δεν πήγαινε ακριβώς στο επόμενο λεπτό μετά το πλήρες γύρισμα του δευτερολεπτοδείκτη.
Χρέπια και τα Ω
Πάμε παρακάτω.
Σε PAM που πήρα στα καπάκια μετά τους χρονογράφους, το ρολόϊ πήγαινε σαν παλαβό. Τελικά είχε μαγνητιστεί.
Χρέπια και τα ΡΑΜ.
Να το πω και εγώ απλά. Όταν ο καθένας κάνει το προσωπικό του βίωμα, συμπαντικό αξίωμα, άκρη δε βγαίνει.
Αντιλαμβάνομαι ότι είναι ξενέρωμα να παίρνεις κάτι ακριβό και να σου «σκάει» πρόβλημα, αλλά wtf. Ανθρώπινες κατασκευές είναι, στατιστικά κάποιες μπορεί να έχουν θέμα.
Αυτό στο οποίο συμφωνώ βέβαια, είναι ότι και το ατσάλι του 16610 και του bb (δε νομίζω ότι είναι ίδια) κάνουν γρατζουνιές με τη σκέψη. Στο bb που φοράω καθημερινά, το clasp έχει μαζέψει ένα σκασμό hairlines, χωρίς το ρολόϊ να έχει καμία extreme χρήση. Απ´ το σπίτι στο γραφείο πηγαίνει & τούμπαλιν.
Τέσπα. Αυτά. Πάω να κουνήσω το χέρι μου τώρα, για να μη σταματήσει να δουλεύει το bb
Sent from my iPhone using Tapatalk
