Δυστυχώς είναι όπως τα λέει ο Γιώργος.
Και επειδή δεν μπορείς να φορέσεις τα ρολόγια σου έτσι, προσέχεις όσο το δυνατόν περισσότερο κατά το φόρεμα (κάτω από μανσέτες, μανίκια κλπ, δεν τα πλησιάζεις σε φερμουάρ και άλλα επικίνδυνα σημεία, δεν περπατάς χέρι χέρι με το μωρό σου ώστε να αρπάξεις ένα σωρό χτυπήματα από τα χαμαλίκια της και τα δακτυλίδια της που ξυρίζουν σαν λεπίδια ή τουλάχιστο όχι από το χέρι που φοράς το ρολόι, στο κρεβάτι όταν ετοιμάζεσαι για performance, το πρώτο που βγάζεις είναι το ρολόι και ένα σωρό άλλα) και εύχεσαι-προσεύχεσαι να μην σου τύχουν στενές επαφές τρίτου τύπου ( πόρτες, πόμολα κλπ).
Και όπως σε όλα, υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε κάτι και με χαρακτηριστική ευκολία και χωρίς προσπάθεια τα πράγματά τους είναι σαν αφόρετα και άνθρωποι που από την πρώτη εβδομάδα έχουν κάνει τα πράγματα τους χάλια (πάλι με χαρακτηριστική ευκολία
).
