Ως εποχή του Ορείχαλκου ή Εποχή του Χαλκού εννοείται εκείνη η περίοδος ανάπτυξης ενός πολιτισμού κατά την οποία έχουν αναπτυχθεί μεταλλουργικές τεχνικές εξόρυξης και επεξαργασίας του χαλκού από φυσικά κοιτάσματα και ανάμειξής του με άλλα μέταλλα για τη δημιουργία ορείχαλκου.
Ο μπρούτζος που τόσο λάτρευαν οι αρχαίοι είναι ένα κράμα χαλκού 88%, και κασσίτερου 12%. Η ονομασία του προέρχεται (bronzo ιταλικά) από το λιμάνι που υπήρχε κατά τους αρχαίους χρόνους με την ονομασία Brundisium, στο σημερινό Μπρίντιζι Ιταλίας. Το λιμάνι αυτό ήταν φημισμένο για την παραγωγή και την διακίνηση αυτού του κράματος. Στην αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν «κρατέρωμα». Συχνά το κρατέρωμα συγχέεται με τον ορείχαλκο, που είναι κατά βάση κράμα χαλκού–ψευδαργύρου. Στην γλώσσα της αγοράς, «μπρούντζοι» ή «κρατερώματα» αποκαλούνται τα πιο καφεκόκκινα κράματα χαλκού, ενώ τα κράματα χαλκού με χρώμα κιτρινόχρυσο αποκαλούνται ορείχαλκοι.
Ο μπρούτζος ανακαλύφθηκε πολύ πριν από τον ορείχαλκο, γύρω στο 4000 π.Χ. στην Μεσοποταμία, τυχαία όπως συνέβη με όλες τις πρώτες επιστημονικές ανακαλύψεις όταν προσπάθησε να εξάγει χαλκό, του οποίου την παραγωγή και κατεργασία την γνώριζε ήδη, από μεταλλεύματα που περιείχαν και σημαντικό ποσοστό αρσενικού ενώ ο ορείχαλκος ανακαλύφθηκε γύρω στο 2ο αι. π.Χ. από τους Ρωμαίους με την αναγωγή μεικτών μεταλλευμάτων χαλκού–ψευδαργύρου.
Ο μπρούτζος ορισμένες φορές περιέχει μικροποσότητες από άλλα μέταλλα όπως αρσενικό, αντιμόνιο ή μόλυβδο. Το αρσενικό και το αντιμόνιο κάνουν σκληρό το κράμα, ενώ ο μόλυβδος διευκολύνει την χύτευσή του.
Mε αυτά και μ'εκείνα τα ιστορικά και δεδομένων των γενικότερων οικονομικών συνθηκών θα χαιρόμουν να ακούσω τις προτάσεις σας για την αγορά bronzo με ταβάνι τα €1.000!!
