....όνειρα θερινής νυκτός 
Για να πω την αλήθεια, ειχα κάποτε το μισό - μισό, που αυτόματα περιορίζει την 24-ωρη χρήση. Δεν φοράς με μαγιώ στο Ζούμπερι τέτοιο ρολόι.
Το δε χρυσό, που βαράει πολλά γραμμάρια, κουράζει. 
Έτσι είναι.
Ακόμη και το μισό-μισό προσελκεί πολύ εύκολα όλα τα βλέμματα.
Για το ολόχρυσο δεν συζητούμε, βγάζει μάτι και προκαλεί.
Όλα αυτά βέβαια σε τούτη τη μεριά του κόσμου.
Ανατολικά (άπω ανατολή) τα πράγματα είναι αρκετά ως πολύ πιό χαλαρά.
Το βάρος συνηθίζεται.
Όπως και να το κάνει κανείς, το χρυσό ρολόι είναι χρυσό ρολόι, ειδικά αν μιλάμε για ποιότητα/φινίρισμα Ρόλεξ.
Είχα για μιά διετία το 116505 (Daytona full RG).
To καλοκαίρι του 2015 που έκανα το λάθος και επαναπατρίστηκα, το φορούσα καθημερινά. Το ALS Datograph που ταυτόχρονα είχα, δεν μπορούσε να φορεθεί καθημερινά με την ίδια ευκολία. Το Dato ήταν πιό πολύ χειμωνιάτικο κομμάτι.
Όμως σε τούτα τα μήκη και πλάτη του κόσμου το χρυσό ρολόι στον καρπό είναι ρίσκο. Προκαλείς (άθελα σου), φαίνεσαι, τραβάς προσοχή - όλα αυτά είναι σχετικά απαγορευτικά αν είσαι σώφρων και δεν θέλεις έστω μερικώς να απωλέσεις την καθημερινή ελευθερία σου (ήτοι το να πηγαίνεις όπου θες χωρίς να σε νοιάζει).
Τα μπλε και μαύρο Sub τα έχω δοκιμάσει καινούργια αρκετές φορές, χρόνια πριν (με την 40-άρα κάσα και το 31XX movement). Το μπλέ είναι πιό ασυνήθιστο, νομίζω με το πέρασμα του χρόνου στον καρπό θα το εκτιμήσει κανείς ακόμη περισσότερο.
Το μαύρο όμως... Είναι πολύ δυνατό κομμάτι. Και είναι έτσι γιατί είναι απλό. Το μαύρο dial και στεφάνη πάνε πάρα πολύ με τον κίτρινο χρυσό. Είναι ιδιαίτερα versatile ως συνδυασμός, και ως σύνολο στον καρπό το συγκεκριμένο είναι πολύ δυναμικό κομμάτι, 'κακό' ή macho θα τολμούσα να πω.
