Περί λαών και αντιμετώπισης... Πίσω από το όνομα κάθε έθνους μπορεί όντως να βρίσκονται τραστ, κερδοσκόποι και το συναφές συνάφι, αλλά ό,τι και να λέμε η μάζα είναι μάζα.
Πάει Έλλην οπαδός στη Γερμανία προ μηνών για κάποιο ματς (δεν θυμάμαι ποιον αγώνα) και σε μια βραδυνή περιπλάνησή του πετυχαίνει σ' ένα δρόμο μια τάνα (η λέξη είναι τρισύλλαβη αλλά την πρώτη συλλαβή την έκοψα για λόγους λογοκρισίας, έξυπνα παιδιά είσαστε, βρείτε την). Τη ρωτά την τάνα ο οπαδός "πόσο πάει", εκτοξεύοντάς της ένα λάγνο βλέμμα αλά Γκρικ Λάβερ. Η τάνα τότε ρώτησε τον τύπο από πού είναι και, όταν αυτός της είπε ότι είναι Έλλην, αυτή τον έφτυσε στα μούτρα και, μουρμουρίζοντας με θυμό κάτι στα Γερμανικά και προσπαθώντας να ισορροπήσει στις 10ποντες γόβες της, χάθηκε μέσα στα πλακόστρωτα σκοτάδια της γερμανικής νύχτας.
