Τι να πω? Πραγματικα περιμενω πως κ πως το πρωτο μαθημα.....
Ενα φιλαρακι παει κ με εψησε... Γουσταρα βασικα γιατι παιζω πινγκ πονγκ κανα 15αρι χρονια... Οποτε απλως περιμενα την ευκαιρια....
Κ ετσι αυριο θα κατεβω στα κορτ...(ετσι δεν λεγεται?)
έτσι λέγεται ναι. τέννις κορτ !
Κοίτα εμένα ανέκαθεν μου άρεσε το τέννις.
Παρόλα αυτα από την πρώτη δημοτικού και για 8 συνεχόμενα χρόνια έπαιζα μπάσκετ στον τοπικό όμιλο της γειτονιάς μου στην Αθήνα.
Μου άρεσε πολύ και ήμουν καλός. Δεν είχα ταλέντο όχι, αλλά ήμουν όχι μόνο γρήγορος αλλά και ακούραστος, λες και μου έβαζες νεύτη στον κόλο έτρεχα, σε παρκέ ειδικά σπίνιαρα, έκανα κολιές, λες και είχα turbo, έκλεβα συνέχεια την μπάλα από τους αντιπάλλους, είχα πολύ καλό σουτ και σε βολές και σε τρίποντα και γενικότερα και μπασίματα και λει απ και όλα. Δεν υπήρχε παιχνίδι που να μην βάλω από 10πόντους.
Ήμουν από τους καλούς και αγαπημένους των προπονητών, αλλά ταλέντο ΔΕΝ είχα αν με καταλαβαίνεις. Δεν είχα μπασκετικό στυλάκι. Δεν ήμουν αεράτος. Αυτό εννοώ. Απλά είχα προσπαθήσει πολύ για να μάθω να παίζω ωραίο, σωστό, ΟΜΑΔΙΚΟ και τίμιο μπάσκετ. Έδινα άπειρες πάσες, αλλά δεν λυπόμουν και να βαρέσω τάπα στον "φίλο μου " και να του κλέψω την μπάλα.
Με εκτιμούσαν και οι συμπαίκτες μου. Πάντα με διάλεγαν να είμαι στην ομάδα τους όταν παίζαμε εσωτερικά στον όμιλο.
Τί άλλαξε; Όταν παίζεις τόσο πολύ καιρό σε έναν όμιλο σε κάποια φάση ξεκινάνε τα μικρά πρωταθληματάκια. Η ομάδα του Φαλήρου παίζει με την Γλυφάδα και του Αλίμου με της Αργυρούπολης κ.ο.κ.
Μας λέει λοιπόν ο προπονητής:
-θα έρχεστε για προπόνηση ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ! Δευτέρα-Σάββατο και κάθε Κυριακή θα έχουμε αγώνα!
Όσο και αν ακουστεί αστείο δεν θα παρατούσα το σχολείο και το διάβασμά μου για να γίνω ταλένταρα στο μπάσκετ. Είπαμε, καλαμπούρι κάνουμε, περνάμε καλά. Έτσι και έκανα, πήγαινα 2 φορές μεσοβδόμαδα και Σάββατο για προπόνηση και πήγαινα και στους αγώνες.
Το κλίμα χάλασε όμως πάρα πολύ. Η φιλία, το ενδιαφέρον, η ομαδικότητα, ο συναγωνισμός, το γέλιο, μετατράπηκε σε.....
έχθρα, μίσος, αντιπαλότητα, ο καθένας έπαιζε για την πάρτη του, πάσες δεν έδινε κανένας. ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ.
Ο λόγος; Οι περισσότεροι παίζανε πια μπάσκετ επαγγελματικό. Πηγαίνανε κάθε μέρα σε προπονήσεις, μαθαίνανε παραπάνω πράγματα, και ουσιαστικά ενώ ταλέντο μπορεί να μην είχανε, είχανε μάθει όμως πουστιές, να παίζουνε συστήματα, να σε σπρώχνουνε με τρόπο ώστε να μην θεωρείται φάουλ, ΜΑΛΑΚΙΕΣ με λίγα λόγια.
Για να τελειώνω λοιπόν γιατί αρκετά μακρυγόρησα, το κλίμα είχε γίνει ΑΠΑΙΣΙΟ. Πήγαινα και τις περισσότερες φορές αντί να φεύγω πιο ήρεμος, έφευγα εκνευρισμένος. Και θα λες εσύ, απλά ήταν άσχετος για αυτό τα λέει αυτά. Όχι, βασικότατος ήμουν στην 2η ομάδα. Η 1η είχε μέσα όσους ήταν 1,75+ και φορούσανε 46νούμερο παππούτσι και σου ρίχνανε μια σπρωξιά και σε στέλνανε στο παραδιπλανό χωριό.
Ήμουν από τους τυχερούς γιατί έπαιζα πολύ ώρα στον αγώνα, όταν υπήρχαν παιδιά που πήγαιναν, καθόντουσαν 1ώρα στον πάγκο και δεν έπαιζαν ΚΑΘΟΛΟΥ.
Τότε διαπίστωσα, ότι είναι πολύ ωραίο πράγμα να παίζεις ένα άθλημα ατομικό, ώστε να μην υπάρχουν τα:
- ρε τον μαλάκα δεν μου δίνει πάσα, κοίτα τον ατομιστή ρε γαμώτο,
- τί ηλίθιος ρε φίλε ούτε ένα καλάθι δεν μπορεί να βάλει
- πρέπει να πηγαίνω κάθε μέρα για να είμαι από τους καλύτερους και αγαπημένους του προπονητή
πιο πολύ με εκνεύριζαν τα διάφορα βλέμματα από τον καθένα που είτε καθόταν στον πάγκο και σε σχολίαζε ή που έπαιζε μαζί σου και συνεχώς είχε παράπονα από σένα.
Ένα απόγευμα λοιπόν που έβλεπα στο eurosport roland garros, μου καρφώνεται η ιδέα !
ΤΕΝΝΙΣ ρε φίλε. Τί γαμάτο άθλημα!
Γράφτηκα λοιπόν....σε γύπεδο με χόρτο, μηχάνημα να σου πετάει μπαλάκια, 80ευρώ τον μήνα ( ΜΑΥΡΑ ), μέσα στην μαρίνα Αλίμου.
Πήρα μια ρακέτα Wilson. Και έμαθα !
Στην αρχή απλά περνάς την μπάλα απέναντι.
Μετά μαθαίνεις να την περνάς ξιστά πάνω από το φιλέ, με δύναμη.
Ύστερα να δίνεις σπιν στην μπάλα. με το που προσγειώνεται και χτυπάει και ή να πηγαίνει στου διόλου την μάνα ή να σταματάει και να κάνει μια ελάχιστη αναπήδηση με κατεύθυνση το φιλέ και ο άλλος που περιμένει καρφωμένος πίσω στην baseline να τρέχει να την προλάβει
Πολύ γαμάτο άθλημα φίλε μου !!
Τότε ήμουν καυλωμένος και με την Φυσική που κάναμε στο σχολείο για ορμές, στροφορμές και όλα αυτά και επειδή ήμουν αστέρι στην φυσική με έβαζε ο προπονητής να τα εξηγώ στην ομάδα. Είχαμε πίναμα με κιμωλία και μας σχεδίαζε διάφορα.
Το διασκέδαζα απίστευτα πολύ.
Πήγαινα άμμο στο σπίτι επίσης απίστευτα πολύ, δέκα ώρες καθάριζα παππούτσια και κάλτσες.
Κάθε φορά που έκανες λάθος και έστελνες την μπάλα εκτός του κορτ ή στο φιλέ ήξερες ότι ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ και ΜΟΝΟ ΕΣΥ ! ! ! !
ο ευατός σου θα φάει το βρίσιμο. Δεν ξεσπούσες πάνω σε κανέναν και δεν σου φώναζε και κανένας.
Αφού παίζεις και τόοοοοοσα χρόνια πινγκ πονγκ σίγουρα θα σου αρέσει και θα γίνεις καλός. Τα βασικά τα ξέρεις. Απλά το γήπεδο είναι λίιιιιγο μεγαλύτερο από του πινγκ πογνκ.
Αυτάααα.
Συμβουλή.
Μην πας και πάρεις καμιά ρακέτα και σκάσεις όσα για ρόλεξ και διαπιστώσεις σε κανά μήνα ότι δεν σου αρέσει. Πάρε μια με κανά 70άρι ευρώ και είσαι κομπλέ.
