Ήταν 25 χρόνια πριν, εκεί γύρω στο 1989-1990, όταν επηρρεασμένος από μια διαφήμιση της εποχής τότε, επισκέφθηκα το "γνωστό" κατάστημα στην Αμφιάλη (για όσους γνωρίζουν...
), και αγόρασα το πρώτο "καλό" (έτσι νόμιζα τότε...) ρολόι με δικά μου χρήματα.
Το Zodiac Professional Divers Red Dot 200m.
Ελβετικό (πριν την εξαγορά της Zodiac από την Fossil), quartz βέβαια, κάσα 38χιλ., δείκτες και ενδείξεις με τρίτιο, jubillee μπρασελέ.
To ρολόι άψογο, με συντρόφεψε στο μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής μου θητείας, στη θάλασσα και στις βουτιές, παντού, χωρίς να ζητήσει ποτέ τίποτα. Μόνο αλλαγή μπαταριών και φλατζών.
Ώσπου μια μέρα, εκεί γύρω στο 1997, όπως πήγα να το φορέσω, ξέφυγε από τα χέρια μου και έσκασε με την κορώνα από ψηλά στο γρανιτένιο πλακάκι του σαλονιού.
Και ....πάπαλα!! Από τότε δεν ξαναδούλεψε.
Το πήγα στο σέρβις της αντιπροσωπείας, αλλά μου φάνηκαν πολλά τότε αυτά που μου ζήτησαν, και δεν το έφτιαξα. Είχα πάρει εν τω μεταξύ και ένα άλλο χρονογράφο, quartz φυσικά, και το άφησα στο συρτάρι όλα αυτά τα χρόνια.
Μέχρι πριν 3+ χρόνια, όταν μετά από την επισκευή και το σέρβις που του έκανε φίλος τεχνικός και συμφορουμίτης σε άλλο φόρουμ, το ρολογάκι άρχισε και πάλι να μετράει δεύτερα, λεπτά, ώρες, ημέρες!!
Και βέβαια μετά το τεστ στεγανότητας θα μπορούσε και πάλι να "βουτήξει", αλλά δεν το βούτηξα ποτέ. Γιατί, άλλωστε? Δεν υπήρχε κανένας λόγος. Είχε αποδείξει την αξία του....
