Ίσως να ήταν η εικόνα του Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνωφ, που με παρακίνησε να βγάλω από τη ναφθαλίνη τα παλιά Amphibia, ειδικά το NVCH-30, που είναι ντροπαλό και δεν βγαίνει συχνά στο φως του ήλιου. Το τελευταίο knock down -συγγνώμη lock down ήθελα να πω- μπορεί να είναι μια ευκαιρία να κάτσω να γράψω δυο λέξεις γι΄αυτά τα δύο, imho σημαντικά καταδυτικά και να τα φωτογραφίσω στη λεπτομέρειά τους (ναι ρε, μη γελάτε, έχουν ΚΑΙ τα σοβιετικά λεπτομέρεια και πολλή μάλιστα). Ειρήσθω εν παρόδω, το project του WUS περί NVCH-30 φαίνεται να ναυάγησε, αφ' ης στιγμής η Vostok διασπίστωσε ότι η ιδέα είχε εμπορικό ενδιαφέρον : Άφησε λοιπόν τον καψερό τον Πορτογάλο να κάνει όλη τη δουλειά και να τραβολογιέται για κάνα μήνα, και όταν πια τα σχέδια ολοκληρώθηκαν και όλα ήταν έτοιμα είπε "σόρρυ παίδες, αν θέλετε NVCH-30 reissue ελάτε να το αγοράσετε από μας, ΟΤΑΝ το βγάλουμε". Άπονος κόζμος, δεν είναι να εμπιστεύεσαι κανένανε τη σήμερον ημέρα.
