θα μου αρεσε να δει το ρολόι ετσι οπως το βλεπω εγω.
H μικρή μου τα Χριστούγεννα πήρε το πρώτο παιδικό της ρολόι και αφού το φόρεσε όλη τη μέρα, όταν ήρθε η ώρα να πέσει για ύπνο, πήρε το ρολόι το έβγαλε και πήγε στην ξύλινη θήκη που έχω τα δικά μου, την άνοιξε και το τοποθέτησε σε μια θήκη που έλειπε ένα ρολόι.
Με τη γυναίκα μου μείναμε άφωνοι με αυτό που έκανε, αλλά είναι μια καθημερινότητα την οποία το παιδί βλέποντάς την καθημερινά τη θεωρεί δεδομένη και ότι έτσι πρέπει να πράξει. Μιας που η θήκη χώραγε ακριβώς όλα μου τα ρολόγια, δεν της το χάλασα, το ρολόι μου που έπρεπε να μπει μέσα το έκρυψα σε ένα συρτάρι, για να καταλάβει ότι έχει χώρο και για δικό της.
Το πρωί με το που ξύπνησε πήγε άνοιξε τη θήκη, το φόρεσε χωρίς να της πούμε και να μας πει κάτι. Μετά από 2 ημέρες η απορία της ήταν αν πάρει και άλλο ρολόι αν θα πρέπει να πάρουμε μεγαλύτερη θήκη ή θα πρέπει να πάρει μια δική της...
Οπότε κάτω από τη μηλιά, θα πράξει ομοίως.
