Μια πρώτη φωτό με το μπρασελέ, σε λίγο σεταρισμα ώρας και δερμάτινο λουράκι...
Υποκλίνομαι στο μεγαλείο σου.
Ενας μέσος "ρολογόφιλος", με απλώς μερικά από τα ρολόγια που ήδη κατέχεις, θα ένοιωθε ήδη "πλήρης", και "ικανοποιημένος".
Εσύ, εξακολουθείς το "ψάξιμο", την "εξερεύνηση", το "ταξίδι".
Επιβεβαιώνεις το "Σημασία έχει το ταξίδι, όχι ο προορισμός...".
"Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος. Γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις. Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου. Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου. Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη."Προσωπικά μιλώντας, είναι χαρά μου που σε έχω γνωρίσει, και τιμή που μοιράζεσαι το ταξίδι σου, μαζί μας.
Σε ευχαριστώ,
