Στην επαφή μου με τον Μιχάλη, μου είπε ότι το πακέτο, το είχε κλείσει κάποιος άλλος. Κλάμα εγώ.

Και , δεν ήταν ένα πουλί, ήταν δύο πουλιά. Οπως στο τραγούδι.
Πέταξαν δυο πουλιά κι ήρθαν και χτίσανε μια αγκαλιά
και μες στο δειλινό τραγούδι σκόρπισαν σιγανό Σετ Casio MDV-106 + W-59Αρα ? Μια αγκαλιά θέλαμε, για να έρθει η .............κάθαρση.

Σαν ο
απο μηχανής θεός, στην κορύφωση του δράματος, εμφανίζεται ο Δημήτρης Nikonian, και κάνει το θαύμα.

Πήγαν τα "πουλιά", και φώλιασαν στην αγκαλιά του.

Οταν του είπε ο Μιχάλης ότι ενδιαφέρθηκα και εγώ, αλλά........δεύτερος, ( όπως πάντα δηλαδή

), ο Δημήτρης, δεν δίστασε καθόλου. Με ενημέρωσε ότι τα πήρε, αλλά ευχαρίστως μου τα εκχωρεί. Τάβλα εγώ.

Υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι ?
Και δεν έφθανε αυτό, έπρεπε και να με περιμένει να γυρίσω από την ...........εξορία, για να μου παραδώσει τα ρολόγια που αγόρασε για πάρτη του, αλλά εκχώρησε σε εμένα. Και του έλεγα
"Δώσε λογαριασμό να σου βάλω τα λεφτά σου", και εκείνος απαντούσε "Κάνε διακοπές.Οταν γυρίσεις". Υπάρχουν λόγια ? Οχι.
Η ανωτερότητα και των δύο, μοναδική. Ο Δημήτρης, μου είπε
"έχω πολλά ρολόγια και δεν τα φοράω", για να μην με κάνει να αισθάνομαι άσχημα, ο δε Μιχάλης έλεγε "τα φορούσα", αλλά αν τα δει κάποιος, είναι σαν αφόρετα.
Κατ' αρχήν τους ευχαριστώ θερμά και τους δύο, όπως και τον Βασίλη που έπαιξε τον βασικό ρόλο, όλοι με μοναδική συμπεριφορά που τους τιμά, αλλά και δείχνει, ότι εδώ δεν είναι μόνον ένας τόπος ανάρτησης φωτογραφιών, αλλά και δημιουργίας προσωπικών σχέσεων, με σεβασμό, κατανόηση και αλληλεγγύη. Οταν λείπουν αυτά τα στοιχεία, δεν αξίζει τίποτα, ο καλύτερος ιστιότοπος.
Κύριοι, υποκλίνομαι και παραμένω υπόχρεος. Σας ευχαριστώ. Με τιμά η φιλία σας. Ελπίζω να ανταποκριθώ κάποια στιγμή και εγώ αντίστοιχα.
Και μία πρώτη γενική.

