Οι περισσότερες εταιρείες-πρότζεκτ-φασόν φτιάχνουν ρολόγια που δεν έχουν μελετηθεί ιδιαίτερα ως προς την ευχρηστεία, την αισθητική ομοιογένεια που τα εντάσσει σε κάποια σχεδιαστική ή χρηστική ομάδα. Όταν πιάνεις ένα seiko ή ένα citizen diver στα χέρια σου, βλέπεις μια ομοιογένεια στις γωνίες, στους δείκτες, στα lugs, στις στεφάνες, στις κορώνες γιατί η εμπειρία που έχουν τόσο μεγάλες εταιρείες εφαρμόζεται στα ρολόγια τους. Οι εταιρείες όπως αυτές που παίρνουν μια κινέζικη κάσα και βάζουν καντράν και δείκτες της αρεσκείας του ιδιοκτήτη τους, δεν μου δείχνουν ομοιογένεια, δεν έχουν κάποια σχεδιαστική ταυτότητα και όσα έχεις τύχει να πιάσω στα χέρια μου, δεν μου κάθονταν στον καρπό γιατί είχαν τις κορώνες σε λάθος θέσεις, οι στεφάνες και τα lugs ήταν αιχμηρά, γενικά τα μεγέθη είναι μεγάλα και οι γραμμές στα καντράν, τους δείκτες, οι γραμματοσειρές κλπ. δεν ταιριάζουν με την αισθητική μου.
Επιπλέον, δε βλέπω ούτε ΈΝΑ λόγο για να προτιμήσω κάποιο από αυτά τα κινεζογερμανικά ρολόγια που δεν έχουν παρελθόν και μέλλον. Δεν έχουν να μου πουν κάτι.
Πες μας κι εσύ γιατί θα προτιμούσες κάποιο από αυτά, σε σύγκριση με το monster.
ΥΓ. Το monster ήταν από τα ρολόγια που μου προκαλούσαν εμετό όταν το είδα πρώτη φορά. Με τον καιρό κάτι άλλαξε μέσα μου και από τότε που το έχω, είναι από τα πιο αγαπημένα.
