Το καλό με το να ζεις στην εξοχή είναι ότι υπάρχουν μερακλήδες που μπορούν να κάνουν ωραία πράγματα από φαινομενικά άχρηστα υλικά!
Τέτοιος είναι και ο Λουκάς, ένας συνάδελφος, ο οποίος τον ελεύθερο χρόνο του μετασχηματίζει διάφορα πράγματα που -εγώ τουλάχιστον θα πετούσα!- σε χρηστικά αντικείμενα. Η "ειδίκευσή" του είναι οι κορνίζες, οι καθρέφτες και τα τραπέζια από διάφορα ξύλα που βρίσκει!
Κάποια στιγμή, που κοιτάγαμε τα λουριαμπουκλορολογιαθήκες του ήρθε μια ιδέα να φτιάξει ένα κουτί για αυτά!
Αφού είδαμε μερικές φωτογραφίες από κουτιά, μου είπε "άσε με να φτιάξω καναδυό να δούμε τί θα γίνουνε"!
Σήμερα, λοιπόν, παρέλαβα το πρώτο δείγμα -υπάρχει κι άλλο, κι άλλο, και έπονται κι άλλα...- από ξύλα που βρήκε: ένα σεντούκι 12 κιλά φτιαγμένο με 2ποντο ξύλο!
Ήμουν τόσο βιαστικός να το παραλάβω, που δεν τον άφησα να το φτιάξει και να το φινιρίσει όπως αυτός θα ήθελε!
Αλλά χαλάλι! Είναι ένα μπαούλο στιβαρό και ανθεκτικό το οποίο οικειοποιήθηκε ο Νικόλας...
...και αφού κατάφερα να τον ξεφορτώσω από το σεντούκι, έβγαλα κάποιες φωτογραφίες με τις σχετικές διαρυθμίσεις ρολογιών και λουριών. Για δέτε και πέτε...
στο καπάκι είναι σχεδιασμένο με πυρογράφο το ρολόι που έχει ο Λουκάς (Hamilton jazzmaster open secret chrono)...
Να και οι υπόλοιπες φωτό...
και τα λουριά μπαίνουν μια χαρά στο συρτάρι (ταξινομημένα ανά κατασκευαστή...)
...λουριά μπορούν να μπούνε και στη θήκη που υπάρχει στο καπάκι...
...και το τελικό αποτέλεσμα με το σεντούκι γεμάτο είναι αυτό:
Θέλει λίγη δουλειά με το τελικό φινίρισμα -όπως είπα, εγώ ήμουν ο ανυπόμονος και τόσο ενθουσιασμένος όταν το είδα, που το άρπαξα κι άρχισα να τρέχω στην κυριολεξία!- αλλά οι προοπτικές είναι εξαιρετικές!
Οσονούπω και το δεύτερο σεντούκι (με περισσότερα συρτάρια για ρολογοσυμπράγκαλα)...
