Καλησπέρα, @Giorgos_I ! 
Στα δικά μου μάτια, και οι δύο εικόνες που έβαλες είναι υπέροχες! Μου αρέσει ακόμα και η εικόνα καταστροφής/μεγάλης ταλαιπώριας, σου μιλάει κυριολεκτικά. Βέβαια, γενικά ως θέμα είναι δύσκολο και δεν το κατέχω, ως αγορά μόνο και σκόρπιες γνώσεις σε δέρμα. Προσωπικά, έχω κρατήσει μία πηγή αγοράς διαδικτυακά, οικογενειακής επιχείρησης, όμως οι αγοραστικές επισκέψεις μου εκεί είναι αραιές διότι το άθλημα κοστίζει και δεν μπαίνεις για ένα λουρί. Τέλος πάντων, οι παρακάτω εικόνες είναι από τα οικονομικά και τίμια ισπανικά Diloy, 20 ευρώ από φυσικό κατάστημα, τέτοια βρίσκουμε μπαμ, κερωμένο δέρμα μοσχαριού χωρίς ραφή, σκούρο καφέ το συγκεκριμένο, 20 mm από πάνω μέχρι κάτω και 4mm πάχος (!). Το έχω επιλέξει αρκετές φορές και είναι τιμιότατο, σκουραίνει αρκετά γρήγορα και είναι ιδανικό ως καθημερινής χρήσης επάνω σε πολλά ρολόγια, αν και, βέβαια, αν πέσει επάνω κάνα περίεργο υγρό, δεν φεύγει εύκολα έως καθόλου. Δεν μου μύρισε ποτέ άσχημα, γι’ αυτό η επιλογή του ήταν πάντα τόσο εύκολη, απλώς γνωρίζεις από την αρχή πως είναι μία οικονομική εύκολη επιλογή, (και γρήγορης απελευθέρωσης μπαρέτα παρακαλώ, αμέ!).
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
Λόγω μιας συγκυρίας, πριν 30 χρόνια, ρώτησα, διάβασα, ασχολήθηκα και έμαθα πάρα πολλά για το δέρμα.Τύπους, χαρακτηριστικά, ιδιότητες, συντήρηση, χρήσεις.
Το δέρμα, είναι το υλικό που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος σχεδόν από την αρχή της ιστορίας του, και σε πάμπολλες χρήσεις. Από ένδυση, υπόδηση, στέγαση, προστασία, ασκιά, στεγάνωση, μετάδοση κίνησης, κλπ.
Στις αρχές, χωρίς επεξεργασίες, όπως ήταν φυσικό, σιγά - σιγά με τον πολιτισμό και τις δεξιότητες, εκμεταλλεύτηκε τις ιδιότητες, καταπολέμησε τα αρνητικά, και φτάσαμε στο σήμερα.
Το δέρμα, μετα την αφαίρεση από τον ιδιοκτήτη ( ζώο
), πρέπει να περάσει κάποιες επεξεργασίες αποτρέπουν την σήψη ---> καταστροφή.
Ταυτόχρονα, πρέπει να χορηγηθούν οι ουσιες που παρείχε το ζώο, για να διατηρηθει η απαλότητα και η ελαστικότητα - διάρκεια.
Τα δέρματα χωρίζονται στα full grain, αυτά δηλαδή που είναι ολόκληρο το πάχος του αρχικού δέρματος, και τα άλλα που το πάχος διαιρείται σε φλούδες, ανάλογα με την επιφάνεια απου επιθυμεί ο χρήστης, την εσωτερική απαλή, ή την εξωτερική ( του τριχώματος ) που είναι η "άγρια".
Το δέρμα, εφόσον επεξεργαστεί και συντηρηθεί σωστά, διαρκεί παραπάνω και από το καλύτερο συνθετικό υλικό.
Στα ρολόγια, πολλά λουράκια είναι απλώς φλύδες κολλημένες μαζί, το καλό εξωτερικά ( εμφάνιση ), το λιγότερο ποιοτικά ( αντοχή ), στο εσωτερικό σαν βάση.
Οταν το λουράκι είναι full grain σαν τα δικά μου, δηλαδή όλο το αρχικό πάχος, είναι το καλυτερο που μπορείς να πάρεις.
Αν το δέρμα δεν διαποτιστεί - βαφεί - λιπανθεί, είναι σαν σφουγγάρι,
............κερωμένο δέρμα μοσχαριού χωρίς ραφή, σκούρο καφέ το συγκεκριμένο, 20 mm από πάνω μέχρι κάτω και 4mm πάχος (!). Το έχω επιλέξει αρκετές φορές και είναι τιμιότατο, σκουραίνει αρκετά γρήγορα και είναι ιδανικό ως καθημερινής χρήσης επάνω σε πολλά ρολόγια, αν και, βέβαια, αν πέσει επάνω κάνα περίεργο υγρό, δεν φεύγει εύκολα έως καθόλου. Δεν μου μύρισε ποτέ άσχημα, γι’ αυτό η επιλογή του ήταν πάντα τόσο εύκολη, απλώς γνωρίζεις από την αρχή πως είναι μία οικονομική εύκολη επιλογή, (και γρήγορης απελευθέρωσης μπαρέτα παρακαλώ, αμέ!).
και αν πέσει κάτι επάνω, το .......ρούφηξε και δεν φεύγει. Αυτό αποφεύγεται με επεξεργασία που το αδιαβροχοποιεί.
Αν μυρίσει το δέρμα, σημαίνει ότι δεν έχει περάσει καλή επεξεργασία αποφυγής αποσύνθεσης, και με την υγρασία αποσυντίθεται και .......σαπίζει ---> μυρίζει.
Αυτά που αναφέρεις, Diloy, δεν τα γνωρίζω, θα μπώ να τα δώ. Πάντως, αν κάποιος θέλει λουράκια, εδώ ο φίλος @PIT φτιάχνει κατα παραγελλία πολλά δερμάτινα είδη
Γενικά, λουράκια δέρματος χρησιμοποιούνται σε ρολόγια αμπιγιέ, και όχι στα .......δράσης.
Αλλά εδω θα με μάλωνε
ο φίλος μου οι Σπύρος
@gerogian , που έχει όλα τα ρολόγια του PANERAI με δέρμα, και το καλύτερο ποιοτικά λουράκι που έχω δεί ποτέ, ήταν ένα δικό του.
Αρα, να θυμηθεί ο
@george_ , ότι υπάρχουν ρολόγια καταδύσεων με ...........λουράκι
