Ένα ρολόι για το Τέλος

[Giorgos_I]

Για όποιον μπορεί οικονομικά,ένα submariner είναι το ιδανικό κλείσιμο της διαδρομής του με τα ρολόγια.
Ο,τι πιο iconic

Κλείσιμο της .........διαδρομής. Συμφωνώ. Με διαφοροποιήσεις.

Αλλά, 25-30-35-40 χρόνια, ΠΡΙΝ το άλλο ..........κλείσιμο.

Ενα Rolex, όπως και κάποιες άλλες εξ ίσου σημαντικές σε παρουσία - ποιότητα - διαχρονικότητα μάρκες, που κοστιζουν και κάποια λεφτά, να πώ ΑΡ, να πω ΡΡ, να πω VC, δεν τις αποκτάς στα 60-70-80. Γιατί τότε δεν τα αποκτάς για εσένα, αλλά για τους ......απογόνους.

Δεν προλαβαίνεις να τα χαρείς, να ζήσεις την ποιότητα, να τα "λιώσεις" από την χρήση.

Αν τα παίρνεις στα 60-70-80, για να ικανοποιήσεις τις .....τελευταίες σου επιθυμίες,  , ή για να αποδείξεις ότι τα .....κατάφερες στην ζωή.  , ΜΕΓΑ λάθος. ΚΑι τζάμπα τα λεφτά.

Ειμαι της άποψης, ότι ένα "καλό" πρέπει να αγοράζεται σχετικά νωρίς, στα 25 - 30 - 35 άντε βία 40. Για να έχεις χρόνο μαζί του. 

Και θα πεί κάποιος. "Ρε φίλε, εγώ προτιμώ τα Casio". Δεκτόν !

Αλλος θα πεί "Εγώ τα SEIKO". Και αυτό δεκτόν !

Αλλά θα είναι το τελευταίο, του κλεισίματος της διαδρομής ? Δεν θα μπεί ο Σατανάς να σου ζητήσει κάτι άλλο ......μετά ?

Μόνον ο κάθε ένας ξέρει τι σκέφτεται.  Αλλά βάσει ιστορίας, οι "άρρωστοι" σαν και εμάς, ΠΑΝΤΑ θα θέλουν ...................άλλο ένα 

[Giorgos_I]

Δεν ξερω τι λετε,εγω το 2531.80 μπορω να το φοραω για παντα χωρίς να μου λείπει κανένα αλλο ρολοι.

Δεν σε πιστεύω ! 

[Beastaras]

Ειλικρινά δεν ξέρω ποιο θα ήταν το τελευταίο μου ρολόι, ξέρω όμως ότι δεν θα ήταν σίγουρα κάποιο Rolex..😜

[hill]

χμμμμμμ παράξενο θέμα
το  σκέφτομαι απο χθες που το διάβασα..
ξερω λίγο πεζή απάντηση αλλά μάλλον κάποιο
seiko marine master ..... η citizen  promaster απο  το πάνω ράφι..
ποιοτικά αρκετά ώστε να το νιώθω καλα στον καρπο και φτηνο αρκετα ώστε να μην  νιώθω άβολα
φορώντας το.....

[P.I.T.]

Δεν ξερω τι λετε,εγω το 2531.80 μπορω να το φοραω για παντα χωρίς να μου λείπει κανένα αλλο ρολοι.

Ειλικρινά δεν ξέρω ποιο θα ήταν το τελευταίο μου ρολόι, ξέρω όμως ότι δεν θα ήταν σίγουρα κάποιο Rolex..😜

Εσείς οι δύο να ξέρετε ότι θα πάτε στην κόλαση με αυτά που γράφετε, Σατανάδες!

[Beastaras]

Θα ζητήσουμε συγχώρεση όταν σιμώσει η ώρα.. χαχαχα

[mic]

Εγώ πάντως όταν μεγαλώσω , έχω ακόμα, θα ήθελα να βλέπω αυτές τις εικόνες και να χαμογελώ...

 

[Ef.orange]

Καλημέρα, σε όλους τους φίλους!  Γιατί να έχουμε τόση άρνηση; μικρές εικόνες είμαστε που δίνουν αξία στις ιστορίες μας. Η τρίτη ηλικία, για παράδειγμα, δεν είναι περίοδος παρακμής, πού το γράφει αυτό; ασφαλώς και δεν γνωρίζουμε μέχρι πότε θα ξημερώνουμε, και δεν πρέπει να γνωρίζουμε, ποτέ δεν το γνωρίζαμε, ελπίζουμε να έχουμε ευτυχισμένα γηρατειά, και δικαιωματικά οι άρχοντες ποιοτικού χρόνου, εξάλλου το βλέπουμε, πραγματικός πλούτος είναι ο έλεγχος του αόριστου χρόνου μας. Στο χόμπι μας ως παράδειγμα, η ματαιοδοξία είναι βασικό συστατικό, θεωρώ πως δεν πρέπει να το πολεμάς απλά να συμφιλιωθείς με όσα προσπαθούν να σε αρρωστήσουν και να δώσουμε αξία εκεί που πρέπει.

Επίσης, χα χα, το πολύτιμο κάποιου είναι το σκουπίδι κάποιου άλλου, ωρολογιακά τώρα, ασφαλώς κι εγώ συχαίνομαι να είμαι σημείωση μέσα σε κάποια λίστα, ασφαλώς, απεχθάνομαι το κάθε τι που δίνει αξία στο ιλουστρασιόν παράλογο, να χειροκροτώ το όσο πιο ακριβό, όσο πιο σπάνιο, τόσο πιο άριστο. Κλπ κλπ.

Γενικότερα θα έλεγα και ως ηλικιακά ρίσκα. Μία γρήγορη εικόνα που θυμάμαι, ατελείωτα τετραγωνικά, κάπου εκεί ένας νεανικός χώρος, μία βιβλιοθήκη με μηχανοκίνητη ιστορία, σε μια άκρη δύο πατερίτσες, σκορπισμένα ρούχα, τσαλακωμένα μερικά χαρτονομίσματα, και μέσα στον μικρό χαμό 3, 4 δεν ξέρω πόσα, ακριβά ρολόγια. Ευκατάστατη οικογένεια με τον δικό της μικρόκοσμο. Άλλη εικόνα; καρπός, με τυχαίο ένα από τα σπορ του Rolex ποτισμένο στο τσιμέντο. Αδιάφορο.

Μην πλατειάσω άλλο, προσωπικά πάντα, προσπαθώ να αποδεχτώ την όποια βλακεία μου, να θέτω όρια και να είμαι μία ευχάριστη μικρή ιστορία. Κάπως έτσι το βλέπω.