Καλησπέρα κι από εδώ! 
Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό που λέει ο φίλος @george_ , άσχετα αν ενοχλεί ως κουβέντα, είναι χρόνια στο χώρο, όπως βέβαια και τα υπόλοιπα μέλη που διαφωνούν είναι ήδη ...παλιάς κοπής. Θα έλεγα βέβαια πως η συγκεκριμένη συζήτηση ξεφεύγει του νήματος. Θα τολμήσω όμως να σημειώσω κι εγώ πως, ακόμα έχουμε λάθος και κακή, πολύ κακή, νοοτροπία. Του πονηρού. Κυριολεκτικά, ακόμα η λέξη σέρβις είναι ταμπού.
Ξεχνάμε εύκολα, δυστυχώς. Κάποιος για παράδειγμα, μπορεί να έχει συναισθηματικό δέσιμο με ένα ρολόι, πάμφθηνο για τα δεδομένα των πολλών. Το πονάει, θέλει να χτυπάει για πάντα το τικ τακ του. Κάποιος άλλος μοιράζει εξίσου τον σεβασμό του, είτε η μηχανή ξεκινάει με 7S είτε με EL.
Το σέρβις ενός ρολογιού θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη αξία στα μάτια μας. Δεν θα έπρεπε να είναι αγγαρεία, ούτε ο διάολος μεταμορφωμένος.
Θέλω λίγο να σταθώ στο συναισθηματικό δέσιμο με ένα ρολόι. Αυτό είναι υποκειμενικό και καθαρά προσωπικό. Το πώς αυτό συνδέεται με τη συντήρηση ενός ρολογιού συναισθηματικής αξίας είναι πάλι προσωπικό και υποκειμενικό θέμα.
Αν και το θέμα δεν έχει να κάνει με το κόστος διαβίωσης με ένα ρολόι αλλά με την επιλογή quartz έναντι μηχανικού.
Από τα πιο ενδιαφέροντα και σωστά διατυπωμένα επιχειρήματα είναι αυτά του Γιώργου. Δεν είδε κανένα να κάνει πίσω σε αγορά λόγω κόστους συντήρησης ρολογιού ούτε και την ετοιμασία οικονομοτεχνικής μελέτης πριν την αγορά ρολογιού βασιζόμενη στο service.
Βασικά δεν είναι επιχείρημα. Είναι εμπειρία. Και θα τη δεχτώ ως επιχείρημα.
Ξεκάθαρα πιστεύω ότι το κόστος διαβίωσης με ένα μηχανικό είναι αστείο να τίθεται ως ανασταλτικός παράγοντας για αγορά ή επιλογή quartz vs μηχανικού.
Να δεχτώ την καθημερινότητα κάποιου ως δύσκολη ή αντικειμενικά δύσκολη για ένα οποιοδήποτε ρολόι, ναι. Εκεί να καταλάβω γιατί επιλέγει κάτι οικονομικό για το κάθε μέρα.
