Το συγκεκριμενο, σαν του
@Wolf- , το είχα δεί σε δημοσίευση τέλη 2001, με την σημειωση ότι ξεπεράστηκαν τα προβλήματα λήψης, που είχε μια τέτοια κατασκευή, με ανθεκτική μεταλλικη κάσα. Φαίνεται, ότι το πάχος της κασας, για τα 200 μέτρα, παρουσίαζε δυσκολίες λήψης.
Μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον η έννοια του ελέγχου της χρονομετρίας του μεσω εκπομπής του σταθμού DCF, και το έψαξα.
Ξαφνικά, ανοίχτηκε μπροστά ου ένας τεράστιος ορίζοντας που αγνοούσα. Πολλοι στην Ευρώπη, χρησιμοποιούσαν ραδιοελεγχόμενα ρολόγια στην καθημερινότητά τους. Συζητώντας το, ειδικά στην Γερμανία, μού έδειξαν κεντρικές μονάδες σε γραφεία, που είχαν συνδεδεμένα ρολόγια στους ορόφους, στα ρολόγια "κάρτας" στις επιχειρήσεις, έμαθα για τους άλλους αναμεταδότες, πχ Αγγλία, και το αποκορύφωμα ήταν ένα ρολόι τύπου Cartier, που η κεραία λήψης ήταν μέσα στο δερματινο λουράκι που μου έφερε συνεργάτης ( της γυναίκας του ) να το δώ. Αυτοί, το ραδιοελεγχόμενο, το είχαν για ...........καθημερινότητα.
Βάλθηκα τότε να το βρώ και να το αγοράσω. Eco Drive, Radio Controlled, 200 m WR. Τ Ε Λ Ε Ι Ο !!
Το θέμα ήταν ότι όσο και να το εψαχνα, δεν το έβρισκα. 
Ταξίδευα τότε πολύ, τουλάχιστον 2 φορές τον μήνα, και έψαχνα στα αεροδρόμια, ειδικά εκείνο του Αμστερνταμ, που είναι πολύ ενημερωμενο. Αλλά, ........τίποτα !
Ολο το 2002 και 2003, κάνένας δεν ήξερε, κανένας δεν το διεθετε. Εδειχνα την φωτογραφία που είχα κρατήσει, και κουνάγανε το κεφάλι !
Σε ένα ταξίδι τον Δεκέμβριο του 2003, τελευταίο της χρονιάς, να κλείσουμε "έτος" στην μαμά εταιρεία, φτάνοντας στο Σκιπχολ, το βλέπω στην βιτρίνα. Πάω ρωτάω, και μου λένε "δείγμα", μόλις έφτασε.
Λεω το θέλω, μου λέει ένα έχουμε, ξαναλέω το θέλω, λέει να μιλήσει με τον προϊστάμενο.
Τον προϊστάμενο tτης GASSAN τον ξέρω από τα τόσα που αγόραζα, ρολόγια, στυλό, αναπτήρες, έβαζα παραγγελίες, προπληρωνα με VISA, και παραλάμβανα σε επόμενο ταξιδι. Μου ξαναλέει είναι δείγμα, τον πρήζω εγώ, εντάξει θα σας το δώσω. Και μου ζητάει καρτα επιβίβασης για να το χρεώσει.
Ποιά κάρτα επιβίβασης ? Μόλις ήρθα !
Και οι Ολλανδοι, είναι μανούλες στις "κομπίνες". Του είχα κάτσει και στον σβέρκο, το πέρασε σε άλλον επιβάτη, και μου το έδωσε.
Και γλύτωσε από εμενα !
Φυσικά, σε εκείνα τα meeting, εγώ όσο μπορούσα, διάβαζα το owners manual, το πως να το ρυθμίσω, μια και με το κουμπί λήψης, έπιανε σε χιλιοστά του δευτερολέπτου την ΤΟΠΙΚΗ ώρα ! Αλλος μπελάς και αυτός. Και διάβασα ότι θέλει και φόρτιση, οπότε το έβαζα στα 10-ωρα meetings, ( από 09.00 μέχρι 19.00 - μετά σε εστιατόριο για φαγητό και μπύρες ) κατω από την λάμπα του φυσικού φωτός που είχαν για τα φυτά.
Τελικά, κατάφερα να το κοντρολάρω, και να δείχνει την σωστή ώρα, για την Ελλάδα. Και μετά, έπιανε πάλι μονο του και ...........ξαναγύρναγε !
Περιπέτειες. 
Τελικά, το ρολόι δεν το φορούσα στον καρπό, το κουβάλαγα μαζί μου όπου πήγαινα, για να ρυθμίζει, μια και στα τότε χρόνια, δεν είχε πολύ καλή λήψη στην Αθήνα. Και έτσι, αγόρασα από τον Ισπανό, και τον ενισχυτή σήματος.
Θεωρώ, ότι για να βρει κάποιος στοιχεία, θα πρέπει να ανατρέξει στις εποχές 2001-2003, που ακομα ήταν σε εξέλιξη, και πιθανόν να υπήρχαν δημοσιεύματα όπως αυτό που διαβασα εγω, και μου καρφώθηκε στον νού.
