Καλημέρα σας!
Δοκιμάζοντας (και δαμάζοντας) την υπομονή μου, έφτασα κοντά σε χρονικό όριο αναμονής δύο ετών! Όταν λέω αναμονή, εννοώ τον ενδιάμεσο χρόνο, από τη στιγμή που έφυγε ένα ρολόι από τα χέρια μου μέχρι να επιστρέψει το ρολόι ξανά στα χέρια μου. Προσωπικά, προσπαθώ να είμαι τυπικός σε χρόνους που ορίζει ο κατασκευαστής, για έλεγχο και σέρβις, λέει π.χ. πέντε χρόνια; ε, στα πέντε έφυγε για έλεγχο.
Στο παράδειγμα που θέλω να αναφερθώ δεν θα δώσω ακόμα όλες τις πληροφορίες, μέχρι να επιστρέψει το συγκεκριμένο ρολόι στα χέρια μου. Θα πω μόνο πως:
Προσωπικά, επιλέγω πρώτα επίσημο σέρβις και σπάνια θα καταλήξω σε ανεξάρτητο τεχνίτη, και ακόμα πιο σπάνια θα επιλέξω ενδιάμεσο κατάστημα, είτε αγοράς είτε έμπιστο κατάστημα, όπου αναλαμβάνει όλη τη διαδικασία προς επίσημο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση επέλεξα το τελευταίο (για συγκεκριμένο λόγο) δηλ. έμπιστο κατάστημα.
Θα πω επίσης πως, προσωπικά πάντα μιλάω, τυχεροί όσοι ρολογόφιλοι έχουν έμπιστο ανεξάρτητο τεχνίτη, είναι μία εξαιρετική επιλογή. Δεν το επιλέγω σαν πρώτη μου κίνηση παρ' όλα αυτά το θεωρώ ως μία σωστή και έξυπνη λύση σε πολλές περιπτώσεις.
Θα επιστρέψω στο θέμα όταν θα έχω ξανά το ρολόι στα χέρια μου.
