Δεν μπορείς να ζεις κάθε μέρα με κάτι συγκεκριμένο χωρίς το βαρεθείς ποτέ. Γι' αυτό και η συζήτηση περί ενός και μοναδικού ρολογιού στον κύκλο των ρολογόφιλων είναι ανεδαφική, αλλά ενδιαφέρουσα.
Βέβαια, ένας πελάτης μου, έχει το ίδιο rolex sea-dweller submriner από το 1980 και το βγάζει μόνο όταν το δίνει για service. Το ρολόι αυτό έχει γίνει ένα με το σώμα του, σαν τατουάζ, και δεν το έχει βαρεθεί ... αλλά δεν είναι ρολογόφιλος.
Ειχα πετύχει και εγώ εκείνον τον ηλικιωμένο με το red submariner, αγορά το 196 -τόσο από Σαουδική Αραβία, που δεν το είχε βγάλει ποτέ.
Και κάποιοι πονηροί, του είχαν πεί ότι επειδή άλλαξε "τζαμάκι", τυπική αλλαγή στα ακρυλικά, είχε χάσει την αξία του. Και του το αγόραζαν 1500 Ε,
Του είχα πεί τότε, σου δίνω 10.000 Ε τώρα. Και έπαθε ο άνθρωπος !
Και εγώ, αν δεν είχα ανακαλύψει το Duro, ή με το Sub, ή με το GMT θα ήμουν, το πρώτο από το 1983, ( επέζησε των αλλαγών ), το δεύτερο από το 1993.
Πάντως, αν έπρεπε να έχω ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ ρολόι, αυτό μάλλον θα ήταν το GMT 16700. Καλύπτει κάθε απαίτηση λογικού ανθρώπου.
Οπως πίστευα και εγώ από μικρός, το ρολόι πρέπει να είναι στεγανό, να έχει ακρίβεια, να είναι εμφανίσημο και να έχει σέρβις.
