Αυτό το πανέμορφο πουλί που με γοητεύει και μου κάνει παρέα, στον πρωινό μπαλκόνισιο καφέ μου,με το όμορφο και γεμάτο πλοκή, κελαηδήσμα του.
Τα λατρεύω...
Παλιότερα και πριν να γεννηθούν τα παιδιά μου,ασχολούμουν πολλεεεες ώρες, με αυτά.
Είχα μπει στην διαδικασία ζευγαρώματος και αναπαραγωγής,που για οσους γνωρίζουν είναι μια πολύ δύσκολη και χρονοβόρα κατάσταση, που όμως σε ανταμείβει, εάν είσαι τυχερός,με τον ερχομό στην ζωή μιας νέας ψυχούλας.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, για να μην σας κουράσω.
Το διάστημα που τεθηκα εκτός φόρουμ,αντί να το ρίξω στο ποτό ή στις γυναίκες
, είπα να αποπειραθω να κατασκευάσω τα δικά μου ξύλινα κλουβιά,για τα πλασματακια που πάντα αγαπούσα.
Νόμιζα ότι είναι κάτι "ευκολο".
Αμ δε.
Μιλαμε για πολλή λεπτό δουλειά και άρα πολλά "καντηλακια" από μέρους μου μέχρι να του πάρω τον αερα
Στις φώτο που ακολουθούν θα δείτε μέρος της δουλειάς μου
