Το διάφραγμα και οι ταχύτητες λήψης των φωτό.
Φίλε Γιώργο, εκτός από ά ρ χ ο ν τ α ς , είσαι και πολύ ωραίος τύπος!!!
Για μένα το ρολόι με τη μεγαλύτερη συναισθηματική, αλλά και συνολική αξία είναι αυτό:
Οι λόγοι είναι ότι για να το βρω, όργωσα όλη την αγορά ρολογιών του Hong Kong, πολύς ποδαρόδρομος και όταν πια το αγόρασα, ήταν θυμάμαι από τις μεγαλύτερες χαρές που έχω νοιώσει αποκτώντας ένα αντικείμενο... το χάζευα σα χάχας για μέρες και οι συνάδελφοι μου με είχαν καταλάβει!
Όμως, ακόμη μεγαλύτερη χαρά ένοιωσα όταν το ρολογάκι μου ήταν σύντροφος σε μια κρίσιμη περίσταση για μένα επαγγελματικά και ευρύτερα, που συνέβη πρόσφατα.
Έκτοτε για μένα έχει αποκτήσει τη θέση συμβόλου, συνεχούς προσπάθειας, αυτοεκτίμησης, εσωτερικής αξίας.
Το επόμενο είναι το ρολόι του μακαρίτη του πατέρα μου (είναι το Omega, στην παρακάτω φωτό, στην οποία σαχλαμάρισα μαζί με ένα ορειχάλκινο που είχα, αλλά δεν βρήκα αυτή στιγμή κάποια φωτό μόνο του..)
Ο πατέρας μου θα είναι πάντα ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου. Κοιτάζοντας το ρολόι του, μου έρχεται η μνήμη όταν το φορούσε με ένα ελαστικό μπρασελέ που είχε τότε (απορώ πως δεν του είχε κουρέψει όλες τις τρίχες) και πάντα τον βλέπω να το κουρδίζει με μια χαρακτηριστική κίνηση που συνεχώς θα προσπαθώ να αντιγράψω. Ο τρόπος που χτυπάει το ρολόι αυτό και ο ρυθμός του είναι περίπου σαν να τον βλέπω μπροστά μου.
